برای گفتن حرف‌تان معطل نکنید

سخنان مثبت و کلامی که نباید به تعویق انداخت: حرف‌هایی که خیلی از اوقات دیر به زبان می‌آوریم

اگر با این باور زندگی کنید که فرصت «با هم بودن» همیشگی نیست، روابط‌تان عمق و معنای دیگری پیدا می‌کند. وقتی شاهد بزرگ شدن فرزندان تان هستید، ممکن است که گاهی خود را در قامت پیرمرد یا پیرزنی تصور کنید که به روزهای رفته می‌نگرد. همین تصورِ احتمالیِ افسوس در آینده، باعث می‌شود امروزِ پرهیاهویتان را بیش از همیشه قدر بدانید.

با وجود مشغله‌های بی‌پایان، مدام از خود بپرسید: «چه چیزی ارزشمندتر از بودن در کنار عزیزانتان است؟ آیا می‌دانند چقدر دوست‌شان دارید؟ آیا در دل‌شان ذره‌ای تردید دارند؟ آیا تمام ناگفته‌های ضروری را به فرزندانتان و غزیزانتان منتقل کرده‌اید؟»

با همسرتان صحبت نموده و مطمئن شوید که خوب می‌داند زندگی مشترک‌تان برای شما چه معنایی دارد. به او بگوئید اگر ناگهان اتفاقی برایتان افتاد، نمی‌خواهید هیچ تردیدی درباره احساستان نسبت به خود داشته باشد. حتی اگر زندگی مشترکتان خوب پیش نرود، دوست دارید وقتی به عشق‌تان فکر می‌کند، فقط خاطره‌های خوب را به یاد بیاورد.

کلامی که باید همین امروز به عزیزان‌تان بگویید

ما اغلب، ابراز محبت و قدردانیِ کلامی را به زمانی دیگر یا فرصتی «مناسب‌تر» موکول می‌کنیم؛ غافل از آنکه شاید وقتی به خود بیاییم که دیگر بسیار دیر شده است. با همین نگاه، به این فکر افتاده‌ام که چه حرف‌هایی را باید همین امروز و تا فرصت باقی است، بر زبان آورد:

• «تو در شکل‌گیری شخصیت من نقش داشتی» همه ما آرزو داریم زندگی پرباری داشته باشیم. اگر به کسی بگویید که چه نقش مؤثری در ساختنِ «منِ امروزِ شما» داشته است، به زندگی او معنایی عمیق بخشیده‌اید. دانستنِ اینکه وجودمان در زندگی دیگری اثری ماندگار داشته، موهبتی بزرگ است.
• «به تو باور دارم» همه در دوره‌هایی از زندگی دچار تردید نسبت به خود می‌شوند. شما می‌توانید الهام‌بخش‌شان باشید؛ حتی زمانی که خودشان دیگر به توانایی‌هایشان ایمان ندارند. اعتماد شما تصویر ذهنی آنان را دگرگون می‌کند و به آن‌ها انگیزه می‌دهد تا برای اهداف‌شان دوباره قد علم کنند.
• «می‌دانم چقدر سخت تلاش می‌کنی» زندگی همیشه طبق برنامه پیش نمی‌رود. گاهی نتیجه، آن چیزی نیست که انتظارش را داشتیم. در این لحظات، دیدنِ تلاش و تحسینِ پشتکارِ عزیزان‌مان، حتی اگر به نتیجه دلخواه نرسیده باشند، مرهمی بر خستگی‌هایشان است.
• «متوجه کارهای کوچک و مهربانی‌هایت هستم» در عصرِ صفحه‌نمایش‌ها، توجه به یکدیگر رنگ باخته است. یکی از بزرگ‌ترین خلأهای این روزها، ندیدنِ مهربانی‌های کوچک و بی‌چشم‌داشتِ دیگران است. آدم‌ها تشنه‌ی این هستند که دیده شوند و بدانند جزئیاتِ رفتارشان از چشم شما پنهان نمانده است.
• «از روزت برایم بگو» این جمله شاید ساده به نظر برسد، اما تفاوتِ میانِ یک تعارف معمولی و یک پرسشِ برخاسته از عشق، در «لحن» شماست. اگر با جان و دل بپرسید، مخاطب می‌فهمد که واقعاً خواستارِ شنیدنِ روایتِ روزِ او هستید. این توانایی، پیوندی عمیق میان قلب‌ها می‌سازد.
• «خدا دوستت دارد» ایمان به پروردگار، زندگی بسیاری را متحول کرده است. در این روزها که معنویت به حاشیه رانده شده، خیلی‌ها از ترسِ قضاوت شدن، درباره باورهایشان سکوت می‌کنند. اما تجربه نشان داده اگر با آرامش و بدون تحمیل عقیده صحبت کنید، کلام‌تان به جای رنجاندن، مایه‌ی دلگرمی و آرامش دیگران خواهد بود.
• «چرا دوستت دارم» اثرِ جمله‌ی «دوستت دارم» وقتی عمیق‌تر می‌شود که دلیلِ آن را بدانید. وقتی مشخصاً بگویید چه ویژگی‌های منحصربه‌فردی در آن فرد شما را مجذوب کرده، او حس می‌کند که «خودِ واقعی‌اش» دیده و ستوده شده است. این بنیادی‌ترین نیازِ هر انسان است.

سخن آخر

یکی از دلایلی که بیان این حرف‌ها را به تعویق می‌اندازیم، توهمِ داشتنِ فرصتِ زیاد است. اگر می‌دانستید این آخرین باری است که در کنار هم هستید، بی‌تردید با دست‌ودلبازیِ بیشتری محبت می‌کردید. هیچ‌کس نمی‌داند «آخرین‌بار» چه زمانی از راه می‌رسد. پس طوری زندگی کنید که گویی فرصت محدود است؛ این‌گونه است که روابط‌تان رنگ‌وبویی از ابدیت به خود می‌گیرند.