خانواده‌های برکت‌گرفتهٔ عزیز و محترم در سراسر جامعهٔ نهضت هماهنگ جهانی، این هفته گرم‌ترین درودها و سلام‌های خود را از جمهوری دموکراتیک کنگو در آفریقا تقدیم شما می‌کنم. باشد که عشق و برکات عظیم والدین بهشتی و والدین راستین این هفته بر شما و خانواده‌هایتان فراوان جاری شود.

۱. خلاصه‌ای از پیام هفتهٔ گذشته

هفتهٔ گذشته، بار دیگر هویت و تعهدمان را به‌عنوان خانواده‌های برکت‌گرفتهٔ برگزیده که در زندگی روزمرهٔ خود والدین بهشتی را به‌طور واقعی ملازمت می‌کنند، مورد تأکید قرار دادیم. به‌ویژه از طریق این تعلیم که ”پادشاهی بهشتی جهانی است که شبیه به شکل یک انسان واحد است“، نظم بهشتی را بر دل‌های خود حک کردیم؛ نظمی که در آن درد یا عشق یک فرد به کل جامعه گسترش می‌یابد. از این رو، در طول هفته‌ی گذشته، تلاش کرده‌ایم حضور و حقیقت «ملکوت خدا» را نه فقط با حرف، بلکه با شیوه‌ی زندگی‌مان نشان دهیم. یعنی با همدلی به سراغ دیگران رفته‌ایم و به آن‌ها آرامش و دلگرمی داده‌ایم؛ آن‌قدر مهربان و ظریف که انگار داریم از انگشت زخمیِ کسی مراقبت می‌کنیم.

۲. سهم مسئولیت ما: پیمودن راه عشق راستین برای ساختن خانوادهٔ راستین

این هفته توجه خود را به سومین موضوع شعار سال نو—یعنی ماموریت—معطوف می‌کنیم: ”در سیزدهمین سال چان ایل گوک، هنگامی که خالق، والدین بهشتی را به‌طور واقعی ملازمت می‌کنیم، ما خانواده‌های برکت‌گرفته در سراسر جهان، در یگانگی با والدین راستین، به پسران و دختران راستین چان ایل گوک تبدیل شویم که سهم مسئولیت خود را به انجام می‌رسانند!“

بر این اساس، این هفته مایلم دربارهٔ ماموریت‌مان با شما سخن بگویم: اینکه چگونه به پسران و دختران راستین چان ایل گوک تبدیل شویم که سهم مسئولیت خود را با وفاداری انجام می‌دهند.

نخست، بیایید ”مسئولیت“ی را که خداوند از ما می‌طلبد، روشن کنیم. در پاسخ به نیازهای مشیتی این عصر، ما به‌عنوان خانواده‌های برکت‌گرفته، مردمی برگزیده، انتخاب و استقرار یافته‌ایم و با این دعوت، خداوند ماموریت و مسئولیتی روشن و واضح را به ما سپرده است. این مسئولیت، وظیفهٔ گروهی خاص نیست؛ بلکه راهی است که از ابتدا برای همهٔ انسان‌ها مقدر شده بود—راهی که اکنون خداوند از خانواده‌های برکت‌گرفته می‌خواهد پیشاپیش دیگران آن را بپیمایند. این مسئولیت که ما باید نخستین کسانی باشیم که آن را بر عهده می‌گیریم و همهٔ بشریت نیز در نهایت باید آن را انجام دهد، در جوهر خود عبارت است از تمرین عشق راستین و ایجاد خانوادهٔ راستین.

اصل الهی در بخش اصل آفرینش این مسئولیت را به‌روشنی به ما می‌آموزد. والدین بهشتی بخش اصلی مشیت را برای تحقق هدف آفرینش—یعنی تحقق پادشاهی بهشتی روی زمین—آماده کردند. اما والدین بهشتی به انسان‌ها سهم مسئولیت دادند تا آخرین قطعهٔ این پازل را خودشان در جای مناسب قرار دهند. این مسئولیت یعنی اینکه ما با ارادهٔ آزاد خود، از کلام والدین بهشتی اطاعت کنیم، عشق راستین را تمرین کنیم، خانوادهٔ راستین بنا کنیم و بدین‌وسیله پادشاهی بهشتی روی زمین را به واقعیت تبدیل کنیم.

والدین بهشتی که بی‌شکل‌اند، این کیهان عظیم را آفریدند تا از طریق یک خانوادهٔ راستین متشکل از زن و شوهر و فرزندان، شادی و خوشبختی عشق راستین را—چیزی که هرگز دیده، لمس یا تجربه نشده بود—به‌طور واقعی تجربه کنند.

بنابراین، تنها هنگامی که انسان‌ها مسئولیتی را که به آنان سپرده شده است به انجام برسانند، می‌توانند واقعاً به‌عنوان پسر یا دختر والدین بهشتی بایستند. در آن لحظه، خدا دیگر مفهومی انتزاعی نیست، بلکه والدین می‌شود. و از طریق ثمرات چنین زندگی‌ای، چان ایل گوک—پادشاهی بهشتی روی زمین—دیگر صرفاً یک ایده‌آل نیست، بلکه واقعیتی می‌شود که باید در زندگی روزمرهٔ ما کامل گردد.

۳. مسئولیت از طریق پایهٔ ایمان و پایهٔ واقعیت تحقق می‌یابد

راه مسئولیت—راه تمرین عشق راستین و ایجاد خانوادهٔ راستین—چیزی نیست که یک‌باره انجام شود، بلکه سفری است که به‌تدریج و در چارچوب مشیت الهی طی می‌شود. در اصل، این مسیر را می‌توان از طریق دو جریان فهمید: پایهٔ ایمان و پایهٔ واقعیت.

پایهٔ ایمان مرحله‌ای است که در آن ارادهٔ والدین بهشتی و ایده‌آل خانوادهٔ راستین را از طریق کلام دریافت می‌کنیم، به آن ایمان می‌آوریم و در نقطهٔ آغاز مسئولیت می‌ایستیم.

این مانند نقشهٔ یک ساختمان است. نقشه هدف و ساختار ساختمان کامل‌شده را نشان می‌دهد، اما ساختمان تنها با نقشه ساخته نمی‌شود. در عین حال، بدون نقشه نیز ساخت‌وساز نمی‌تواند آغاز شود. به همین ترتیب، پایهٔ ایمان مرحله‌ای است که در آن ایده‌آل عشق راستین و خانوادهٔ راستین را در قلب خود حک می‌کنیم و سپس سفر مسئولیت بر اساس این طرح آغاز می‌شود.

اما خواست نهایی خداوند ایمانی نیست که در حد نقشه باقی بماند، بلکه پایهٔ واقعیت—یعنی تحقق آن اراده در عرصهٔ زندگی—است. پایهٔ واقعیت مانند فرایند ساختن واقعی ساختمان بر اساس نقشه است که نیازمند زمان، صبر، تمرین و فداکاری است. مسئولیت تمرین عشق راستین و ایجاد خانوادهٔ راستین تنها در این پایهٔ واقعیت کامل می‌شود. هنگامی که کلام به زندگی روزمره تبدیل می‌شود و ایمان در روابط تجسم می‌یابد، چان ایل گوک دیگر یک ایده‌آل نیست، بلکه در زندگی هر خانواده استقرار می‌یابد.

۴. تمرین: ابراز قلب قدردانی نسبت به والدین

اعضای عزیز، این هفته، با ماموریت ”تبدیل شدن به پسران و دختران راستین چان ایل گوک که سهم مسئولیت خود را انجام می‌دهند“، بار دیگر بر سهم مسئولیت انسانی خود، یعنی بر تمرین عشق راستین، ایجاد خانوادهٔ راستین و تحقق پادشاهی بهشتی روی زمین تاکید کردیم. والدین بهشتی تکمیل هدف آفرینش را به ارادهٔ آزاد و مسئولیت انسان سپردند و روشن ساختند که این مسیر با (تاسیس) پایهٔ ایمان آغاز می‌شود و از طریق (تاسیس) پایهٔ واقعیت کامل می‌گردد. در نهایت، زندگی انجام مسئولیت یعنی ایمانی که در حد کلام باقی نمی‌ماند، بلکه در خانواده و روابط به‌طور واقعی زندگی می‌شود.

بر این اساس، این هفته می‌خواهیم زندگی پسران و دختران راستین را تمرین کنیم و مسئولیت خود را از نزدیک‌ترین افراد آغاز کنیم. به‌عنوان نخستین گام، لطفاً قدردانی خود را نسبت به والدینتان ابراز کنید. با یک کلام محبت‌آمیز، یک تماس تلفنی یا یک خدمت کوچک، دربارهٔ عشق و فداکاری آنان تأمل کنید و سپاس خود را ابراز نمایید. اگر والدینتان به دنیای روح رفته‌اند، می‌توانید با حضور در چانشیم‌وان در مرکز کانون خانواده و تقدیم دعای سپاس، آنان را که اکنون در دنیای روح زندگی می‌کنند، در قلب خود یاد کنید. قدردانی نسبت به والدین نقطهٔ آغاز یادگیری عشق راستین و واقعی‌ترین و عملی‌ترین تمرین برای حرکت به‌سوی خانوادهٔ راستین است. از طریق چنین عمل کوچکی، مسئولیت دیگر انتزاعی نیست، بلکه به زندگی تبدیل می‌شود و چان ایل گوک آرام اما بطور مطمئن در خانه‌های ما آغاز می‌گردد.

باشد که چنین اعمال کوچکی نقطهٔ آغاز پادشاهی بهشتی روی زمین باشد؛ همان رؤیایی که در دل داریم. دعا می‌کنم که برکات والدین بهشتی این هفته بر شما و خانواده‌هایتان بفور جاری شود.

سپاسگزارم.