پیام هفتگی شماره ۱۶از سوی رورند کِن دو، مدیرکل دفتر مرکزی میسیون جهانی، ارائه شده در تاریخ ۸ می ۲۰۲۶

خانواده‌های برکت‌گرفته، محبوب و محترم در سراسر جهان؛ از یکایک شما که با وفاداری به مشیت والدین آسمانی، خود را وقف مناطق ماموریتی‌تان کرده‌اید و با تمام وجود در هر جایی که زندگی خود را بنا می‌نهید، جانگ‌سانگ (تلاش و دعای خالصانه) بجا می‌آورید، صمیمانه سپاسگزارم.

۱. اولین سالگرد ورود به حرم مقدس چان ایل، چان وان گونگ

هم‌زمان با شصت و ششمین سالگرد ازدواج مقدس والدین راستین، اولین سالگرد پرمعنای مراسم ورود به «حرم مقدس چان ایل، چان وان گونگ» را گرامی داشتیم. این مراسم با تکریم و احترامی ژرف در قالب سه آیین برگزار شد: «سفر چان سانگ»، «مراسم تجدید عهد با حاکمیت والدین آسمانی» و «مراسم جانشینی عشق و برکات آسمانی». در میان آن‌ها، مراسم جانشینی عشق و برکات والدین آسمانی به عنوان آیین مرکزی تجلی یافت؛ مراسمی که مادر راستین برای آن جان‌سانگ و توجه ویژه‌ای مبذول داشتند و تا آخرین لحظه، رهنمودهایی دقیق ارائه فرمودند.

آنچه در آن زمان شاهدش بودیم، صرفاً لحظه‌ای تأثربرانگیز نبود، بلکه رویدادی تاریخی با اهمیت مشیتیِ عمیق بود. صحنه دریافت انگشترهای برکت والدین آسمانی توسط میسیونرها «مون شین-چول» و «مون شین-هونگ» که در کنار همسرانشان به عنوان «وارثان عشق و برکات آسمانی» ایستادند، نشان داد که این آرمان دیگر محدود به آینده نیست، بلکه به طور عینی در عصر حاضر در حال تحقق است.

به‌ویژه، عنوان «وارثان عشق و برکات آسمانی» به روشنی گویای این حقیقت و جوهر است. در ابتدا، رهبران آن را به معنای «کسانی که به پیروزی دست یافته‌اند» برداشت کرده بودند؛ اما مادر راستین تصریح فرمودند که این عنوان به کسانی اشاره دارد که به عنوان «فرزند» ارث می‌برند (承子). این امر آشکار می‌سازد که این افراد، بیش از آنکه «مردمانی پیروز» باشند، در جایگاه فرزندانی قرار دارند که خواست و مشیت والدین آسمانی را به ارث می‌برند.

این معنا، تنها اعلامیه‌ای درباره افرادی خاص نیست؛ بلکه مسیری را برای تمامی خانواده‌های برکت‌گرفته در سراسر جهان ترسیم می‌کند. به عبارتی دیگر، مراسم ورود، رویدادی مشیتی بود که هویت و مسئولیتی را که ما باید به عنوان پسران و دخترانِ وارثِ خواست والدین آسمانی حفظ کنیم، آشکار ساخت.

۲. سفر به قاره آسیا اقیانوسیه بهشتی

خانواده‌های برکت‌گرفته و محبوب در سراسر جهان؛ در پی سفرهای دوره‌ای‌ام به ژاپن بهشتی، آفریقای بهشتی، و آمریکای مرکزی و جنوبی بهشتی، از اواسط ماه آوریل از منطقه آسیا اقیانوسیه بازدید کردم. یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌هایی که در طول این سفر بر ما آشکار شد، این است که اعضای نسل جوان ما دیگر صرفاً در مرحله آماده‌سازی نیستند، بلکه به عنوان اشخاص مرکزی در حال ظهورند و در پایگاه‌های واقعیِ مأموریتی مسئولیت بر عهده می‌گیرند.

در منطقه هندوچین، یک رهبر نسل دوم در اوایل دهه سی زندگی خود، مسئولیت کل منطقه، از جمله خدمت به عنوان رهبر ملی در تایلند را بر عهده گرفته است. این رهبر که برآمده از یک خانواده برکت‌گرفته بین‌المللیِ تایلندی-ژاپنی است، هم دارای پایگاه علمی قوی از برترین دانشگاه تایلند و هم واجد پایه ایمانی مستحکمی است و اکنون نه تنها بر تایلند، بلکه بر کامبوج، میانمار و ویتنام نیز نظارت دارد.

آنچه که به‌ویژه موجب تأثر ژرف گردید، مشاهده یک رهبر پیشکسوت [در تایلند] بود که والدین راستین همواره با محبت از او یاد می‌کنند؛ او با شادی و سرور، مسئولیت‌های قانونی و روحی را به رهبران جوان‌تر واگذار می‌کرد. این بزرگوار، کناره‌گیری از مسئولیت را امری مایه تاسف نمی‌دانست، بلکه مأموریت اساسی خود را برای تحقق مسئولیت‌های یک پسرِ راستینِ چان ایل گوگ، به عنوان عضوی از یک خانواده چانبو، مجدداً مورد تأکید قرار داد. این رویداد، نه تنها یک تغییر نسل ساده، بلکه حقیقتِ زنده و عینیِ «پیوند نسل‌ها» است؛ جایی که مسئولیت‌ها بدون هیچ وقفه‌ای ادامه می‌یابد و مأموریت‌ها عمق بیشتری پیدا می‌کنند.

روند مشابهی را در مالزی نیز شاهد هستیم. اکنون در حدود نیمی از مراکز کانون‌ خانواده، مسئولیت رهبری به نسل جوان منتقل شده و اعضای پیشکسوت به طور طبیعی این انتقال را پذیرا شده‌اند. این امر فراتر از یک جابجایی نسلی بوده و به عنوان یک انتقال رهبریِ پایدار و مورد تاییدِ متقابل در درون جامعه تجلی یافته است.

حتی در محیط‌های چالش‌برانگیز و سختی چون میانمار، نقش نسل جوان به وضوح مشهود است. در میان شرایطی که با جنگ داخلی برابری می‌کند، یک رهبر جوان در اوایل دهه سی زندگی خود، پس از پناه بردن به کشوری دیگر، کارِ مأموریتی خود را در میان پناهندگان و هموطنانش در امتداد مرز ادامه داد. این رهبر در عرض یک سال، اعضای جدیدی را یافته و مستقر کرد و یک جامعه (کمونیته) تشکیل داد. این یک نمونه عینی و آشکار است که نشان می‌دهد نسل جوان، فراتر از عوامل محدودکننده محیط بیرونی، به نیروی محرکه مشیت و مأموریت تبدیل شده است.

در این میان، این تغییرات تنها محدود به کادر رهبری نیست، بلکه در میان تمامی اعضای نسل جوان در حال گسترش است. در مالزی، هنگ‌کنگ، سنگاپور و دیگر مناطق، بزرگسالان جوان و متخصص به طور داوطلبانه از طریق طرح‌هایی مانند «کرنز کلاب» (Cranes Club) گرد هم می‌آیند، ایمان و زندگی خود را به اشتراک می‌گذارند و خود را به عنوان کارگزاران کلیدی در ساخت جامعه تثبیت می‌کنند.

به‌ویژه، برخی از آنان حتی با وجود دست‌یابی به موفقیت در رشته‌های تخصصی خود، داوطلبانه مسئولیت مراقبت و هدایت اعضای نسل جوان‌تر را در جامعه بر عهده می‌گیرند. این یک نشانه مهم است که ثابت می‌کند ایمان از ابعاد فردی فراتر رفته و در حال پذیرش مسئولیت در قبال جامعه و اجتماع است.

هنگامی که این تحولات را در کنار یکدیگر بررسی می‌کنیم، بیش از پیش روشن می‌شود که ماموریت جهانی امروز، از مرحله انتقالِ ساده میان نسل‌ها فراتر رفته و به مرحله‌ای رسیده است که در آن، مسئولیت‌ها به طور فعال در میان نسل‌ها به ارث رسیده و به عمل درمی‌آیند. آنچه حتی شگفت‌انگیزتر می‌نماید این است که این فرآیند بدون هیچ‌گونه تعارض یا گسستی، بلکه در جریانی پایدار، هماهنگ و منظم در حال توافق و شکوفایی است.

۳. تمرین این هفته: گفتگو در کانون خانواده پیرامون مفهوم «وراثت و جانشینی»

اعضای محبوب و گران‌قدر؛ هم‌گام با این جریان مشیتی، مایلم شما را در این هفته تشویق کنم تا پیرامون اهمیت و معنای «وراثت» در زندگی روزمره خود بیندیشید. ما به واسطه دریافت برکت از سوی والدین راستین، پسران و دخترانی هستیم که سنت و عشق آنان را به ارث برده‌ایم. از این رو، تامل در آنچه به ارث برده‌ایم، نقطه آغازی است برای روشن ساختن آنچه که باید به نسل‌های بعد بسپاریم و منتقل کنیم.

به همین منظور، شما را تشویق می‌کنم که در کانون خانواده خودتان، گفتگوهایی را میان خود و همسرتان، و نیز میان والدین و فرزندان، با محوریت موضوع «وراثت و جانشینی» آغاز کنید. امیدوارم هم نسل اول و هم نسل دومی‌ها بتوانند بر آنچه دریافت کرده‌اند تأمل کنند و بکوشند تا سنت‌هایی را که باید تداوم یابند و مسیر آینده زندگی را، به تمرین‌هایی عینی و ملموس در زندگی روزمره خود پیوند بزنند.

با انباشته شدن این تمرین‌های کوچک و ارزشمند، امیدوارم این هفته، هفته‌ای باشد که در آن همه ما آگاهی و هویت خود را به عنوان پسران و دختران راستین چان ایل گوگ که عشق و برکت والدین آسمانی و والدین راستین را به ارث می‌برند، استوارتر از همیشه سازیم.

دعا می‌کنم که فیض و رحمت والدین آسمانی، خانواده‌های شما را به فراوانی متبرک سازد.