پیام هفتگی از سوی مدیرکل ستاد مأموریت جهانی شماره ۲۵، ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶
اعضا و خانوادههای برکت گرفته عزیز و گرامی در سراسر جهان،
دعا میکنم که در طول این هفته، قلبهای شما بهعنوان اعضا و خانوادههای برکت گرفته، سرشار از اشتیاق نسبت به مادر راستین (True Mother) و همراه با هیوجونگ (Hyo-jeong) باشد؛ امری که مایهٔ آرامش خاطر والدین آسمانی (Heavenly Parent) گشته و شما را از فیض ملکوت لبریز میسازد.
۱. بازنگری بر پیام هفتهٔ گذشته
هفتهٔ گذشته، با یکدیگر تأمل کردیم که چگونه ادیان و فلسفههای بزرگ شرق و غرب که تاریخ معنوی بشریت را شکل دادهاند، در تقاطعی شگرف بر صحنهٔ ژئوپلیتیک شبهجزیرهٔ کره به یکدیگر رسیدهاند. همچنین اندیشیدیم که چرا ما فرا خوانده شدهایم تا این حماسهٔ بزرگ پایانی تاریخ را مطالعه کنیم.
اکنون که این شالوده را برای درکی عمیقتر بنا نهادهایم، به پرسشی بنیادینتر میرسیم: بهطور مشخص، قرار است از این حماسهٔ بزرگِ قوم برگزیده چه چیزی بیاموزیم؟ امروز با بهرهگیری از بینشهای تاریخ ادیان و چشمانداز مشیت آسمانی (Heavenly providence)، میخواهم رابطهٔ ژرف میان صفات والدین آسمانی (Heavenly Parent) را که بهطور پیوسته در فرهنگ شبهجزیرهٔ کره جریان داشته است، با عمیقترین قلب اصیل انسانی واکاوی کنم.
۲. مشیت همچون یک ساعت شنی — تحولی بزرگ در درک ما از خدا و عشق
برای درک این موضوع، نخست باید ساختار و جهتی را بررسی کنیم که مشیت آسمانی در طول تاریخ بشر از طریق آن آشکار شده است.
مشیت آسمانی در الگویی بسیار شبیه به یک ساعت شنی جریان یافته است. در سراسر گسترهٔ وسیع تاریخ عهد کهن (Old Testament history)، مشیت خدا بهتدریج از طریق قوم برگزیدهٔ اسرائیل و شریعتی که پاس داشتند، بر یک نقطه همگرا شد. در مرکزِ همین همگرایی، عیسی مسیح، یعنی یگانهزاده پسر (only begotten Son)، قرار داشت. با این حال، این همگرایی صرفاً یک تنگنا نبود. هنگامی که مشیت یگانه متعال از گلوی تنگ ساعت شنی عبور کرد، یگانه متعال و شریعت دروریچهای تازه شناخته شدند. از طریق آن یگانهزاده پسر، یگانه متعال بهگونهای کاملتر آشکار شد؛ نه صرفاً بهعنوان فرمانروایی که داوری و امر میکند، بلکه همچون پدری مهرورز که فرزندان خویش را در آغوش میکشد. به همین سان، شریعت نیز فراتر از نظامی از قواعد و مقررات، به زندگیِ مبتنی بر عشق به خدا و همسایه اعتلا یافت.
الگوی مشیتی آشکارشده در ”حماسهٔ بزرگ قوم برگزیدهٔ هان در کره“ نیز چنین است. تاریخ قوم هان که ملکوت آن را آماده ساخته است، همزمان با حرکت به سوی یک اوج مشیتی، هم ویژگیِ عشق عمودی (vertical love) معطوف به ملکوت و هم عاطفهٔ عمیقِ عشق افقی (horizontal love) را که با پیرامون خود سهیم میشویم، بهتدریج پرورش داد. در رأس این همگراییِ بزرگ، ظهور والدین راستین (True Parents) قرار دارد. پدر راستین (True Father)، یعنی مسیحِ بازگشته که مأموریت عیسی مسیحِ یگانهزاده پسر را به ارث برد، و مادر راستین (True Mother)، یعنی یگانهزاده دختری که برای نخستین بار پدیدار گشت، در شبهجزیرهٔ کره متولد شدند و مشیتِ جشنِ پیوندِ مقدسِ برّه (Marriage Supper of the Lamb) را به انجام رساندند.
به واسطهٔ والدین راستین، یگانه متعال دیگر صرفاً بهعنوان فرمانروا قادر مطلق و خدای یگانه وتازه شناخته نمیشود، بلکه در جوهرهٔ خویش بهعنوان والدین آسمانی ما آشکار گشته است؛ یعنی والدین راستین بشریت که تجسم قلب (heart) بوده و به عنوان وحدتی هماهنگ از وجوه دوگانه (dual characteristics) وجود دارند. به همین ترتیب، عشق نسبت به ملکوت و پیرامون، از قلمرو احکام انتزاعی فراتر رفته و به شکلی عینی در قالب شیوهای از زندگی ریشه دوانده است که بر چهار قلمرو بزرگ قلب (four great realms of heart) استوار است؛ امری که به پیروی از نمونهٔ والدین راستین، از طریق برکت (Blessing) در درون هر خانوادهٔ برکت گرفته (blessed family) تجسم یافته است. در همان حال، افق قوم برگزیده به شکلی نو گشوده شده و فراتر از مرزهای نسب، ملیت و نژاد گسترش یافته است تا تمامی خانوادههای برکت گرفته (blessed families) را در سراسر جهان در بر گیرد. حماسهٔ بزرگ قوم برگزیدهٔ هان در کره بهعنوان سندی گواه بر این واپسین و سرنوشتسازترین فصل از آن گسترش جهانی ایستاده است.
۳. سفر احکام — هیو و جانگ بهعنوان تجلی عشق عمودی و افقی
پس، این صفت جهانیِ والدین آسمانی —یعنی عشق راستینِ والدین آسمانی— چگونه در سنتهای ایمانی و اخلاقیِ جهان آشکار شده و انتقال یافته است؟
تورات، یعنی همان پنج کتاب موسی که قلب عهد کهن (Old Testament) را تشکیل میدهد، دربردارندهٔ ۶۱۳ حکم است. در مرکز تورات، ده فرمان قرار دارد. در پنج فرمان نخست، ”گیانگچان“ (gyeongcheon) —یعنی تکریم ملکوت یا عشق به ملکوت— را میآموزیم که شالودهٔ رابطهٔ عمودیِ ما را با والدین آسمانی بنیان مینهد. احکام باقیمانده ”ائه-این“ (ae-in)، یعنی عشق به همسایگان را میآموزند که نظم روابط افقیِ ما را با یکدیگر برقرار میسازد.
پس از آن، هنگامی که یکی از معلمان شریعت از عیسی پرسید که کدام حکم بزرگترین است، عیسی تمام ۶۱۳ حکمی را که در تاریخ و فرهنگ اسرائیل نفوذ کرده بود، در یک جمله خلاصه کرد: ”خدا را دوست بدار و همسایهات را.“ به بیان دیگر، عشق تنها اصلی است که از میان احکام پرتعداد عهد کهن (Old Testament) و از خلال حقیقتِ آشکارشده در عهد جدید (New Testament) جریان دارد.
در طول تاریخ و در سراسر تمدنهای گوناگون، بشریت با توجه به رشد معنوی و عقلانی خود، سنتهای متفاوتی را توسعه داده است. با این حال، عشق در مسیحیت، ”میتری“ (maitri) در بودیسم، ”رن“ (ren) در کنفوسیوسیزم، و ”دارما“ و ”بهاکتی“ (dharma and bhakti) در هندوئیسم، همگی تجلیات متفاوتی از همان صفتِ عشق راستینِ والدین آسمانی هستند. ملکوت برای نجات بشریت، در هر عصری چهرههای مرکزیای را فرستاده است که تجسم این صفت بودهاند. بشریت با پیروی از زندگی و آموزههای آنها، کوشیده است تا جهانِ آرمانیِ ملکوت را محقق سازد. آن سفر طولانی به بزرگترین حماسه و مسیر مشیتیِ تاریخ بشر تبدیل شده است.
۴. حماسهٔ پایانی: شکفتنِ هیو و جانگ در شبهجزیرهٔ کره
پس، این اصلِ جهانیِ عشق راستین، چگونه شکل متمایز خود را به دست آورد و در تاریخ و فرهنگ قوم کره به بلوغ رسید؟
از دوران باستان، قوم کره خود را ”چانسون مینجوک“ (Cheonson Minjok)، یعنی قومی برخاسته از ملکوت دانستهاند و خود را وقفِ انعکاس صفات والدین آسمانی کردهاند. آرمان باستانیِ کرهایِ ”هونگایک اینگان“ (Hongik Ingan) —یعنی زندگی برای منفعت تمامی بشریت— که در داستان تأسیس دانگون حضور دارد، آغازگر این سنت بود. این آرمان، ایدهآلهای تکریم ملکوت و عشق به همسایگان را تجسم بخشید و کوشید تا آن ارزشهای ملکوتی را بهعنوان شالودهٔ فرهنگ انسانی مستقر سازد.
با آغازِ آرمانِ ”هونگایک اینگان“ (Hongik Ingan) در دورهٔ گوجوسان، قوم کره در هر عصری کوشیدهاند تا عشق ملکوت را در زندگی روزمرهٔ خود تجسم بخشند. در دوران شیلای متحد و گوریُو، روح شفقت بودایی در قالبی فرهنگی تجلی یافت که برای حفاظت و خدمت به ملت و مردم ارزش بالایی قائل بود. در طول سلسلهٔ چوسان، ارزشهای کنفوسیوسی با تأکیدشان بر پرورش نیکیِ سرشتیِ درون هر شخص و زندگی در هماهنگی با همسایگان، شالودهٔ جامعه شدند. سپس در دوران مدرن، با گسترش مسیحیت در سراسر کره، سنتهای معنوی شرق و ایمانهای توحیدی غرب با یکدیگر ملاقات کرده و بهشکلی عمیق در شبهجزیرهٔ کره در هم تنیدند.
همزمان با تلاقیِ تمدنها و سنتهای دینیِ شرق و غرب، تأثیر متقابل آنها و پیوند عمیقشان در شبهجزیرهٔ کره، عشق و سرشتِ والدین آسمانی سرانجام بیان فرهنگیِ یگانهٔ خود را در ”هیو“ (hyo) و ”جانگ“ (jeong) یافتند. ”هیو“ (hyo) عمیقترین بیانِ تکریم و دلسپردگی نسبت به والدین آسمانیِ نادیدنی است. این عالیترین تجلیِ عشق عمودی (vertical love) است. ”جانگ“ (jeong) بیانِ عشق افقی (horizontal love) است. این میل به سهیم شدن در شادی و رنج با همسایگان است که از تلاقیِ شفقت بودایی، فضیلت و اخلاقیات کنفوسیوسی در روابط، و عشق مسیحی نسبت به همسایه زاده شده است.
از خلال توسعهٔ تاریخیِ طولانیِ ”هیو“ (hyo) و ”جانگ“ (jeong)، عشق راستینِ جهانیِ والدین آسمانی در نهایت از طریق ظهور والدین راستین (True Parents) به شکلی عینی در شبهجزیرهٔ کره آشکار شد. والدین راستین با زیستنِ زندگیهایی سرشار از عشق راستین و ”هیوجانگ“ (hyojeong) —که بازتاب هماهنگیِ کاملِ ”هیو“ (hyo) و ”جانگ“ (jeong) است— شخصاً مسیری را که ما فرا خوانده شدهایم تا از آن پیروی کنیم، به بشریت نشان دادند.
در نهایت، ”حماسهٔ بزرگ قوم برگزیدهٔ هان در کره“ به ما میآموزد که چگونه عشق و سرشتِ والدین آسمانی در تاریخ و فرهنگ کره، در زندگی و ارزشهای والدین راستین —که آن عشق را به کمال رساندند—، و در هویت و مأموریت ما بهعنوان خانوادههای برکت گرفته که فرا خوانده شدهاند تا آن عشق و سرشت را به ارث ببرند، بافته شده است. ”هیو“ (hyo) و ”جانگ“ (jeong) قلبِ تپندهٔ تمامی این درسها و راهِ زیستنِ آنها در زندگی روزمرهٔ ما هستند.
۵. تمرین این هفته: آموختن بیشتر دربارهٔ هیو و جانگ کرهای
برادران و خواهران عزیز،
”حماسهٔ بزرگ قوم برگزیدهٔ هان در کره“ بههیچوجه چیزی نیست که تنها به قوم کره تعلق داشته باشد. آنچه از خلال این کتاب با آن مواجه میشویم، عشق راستین والدین آسمانی (Heavenly Parent) است؛ همان عشقی که در طول تاریخ بهطور وفادارانهای عمل کرده است تا کلامِ وعدهدادهشده را به انجام برساند و فرزندان گمشدهٔ خدا را بازستاند.
هنگامی که این حماسهٔ بزرگ را مطالعه میکنیم و با زندگیِ والدین راستین یگانه میشویم، ”هیوجانگ“ (hyojeong) اصیلِ درون ما —که شبیه به ملکوت است، اما دیری است که در اعماق قلبهایمان به خواب رفته است— شروع به بیدار شدن میکند. این زمان به فیضی جهانی مبدل میگردد، زیرا با یکدیگر هماهنگ میشویم و عشق عمودی (vertical love) و افقی (horizontal love) را که از طریق هیو (hyo) و جانگ (jeong) ابراز میشوند، تجسم میبخشیم.
با در نظر داشتن این موضوع، چرا کمی از وقت خود را در این هفته به آموختنِ بیشتر دربارهٔ هیو و جانگ کرهای اختصاص ندهید؟ شما را تشویق میکنم بررسی کنید که چگونه هیو (hyo) و جانگ (jeong) شکوفاشده در شبهجزیرهٔ کره، با احساساتِ عمودی و افقیِ یافتشده در میان سایر قومیتها و ملتها شباهت و تفاوت دارند. همچنین میتوانید یک یا دو ویدیو مرتبط را تماشا کنید.
هیو (hyo) و جانگ (jeong) از ویژگیهای متمایز فرهنگ کره هستند و توجه مداوم پژوهشگران را به خود جلب کردهاند. بنابراین، باید بتوانید طیف وسیعی از ویدیوها و سایر منابع را که دربارهٔ آنها بحث میکنند، بیابید.
هفتهٔ آینده، بررسی خواهیم کرد که چگونه میتوانیم آموختههای خود را از ”حماسهٔ بزرگ قوم برگزیدهٔ هان در کره“ بهشکلی ملموس وارد زندگی روزمرهٔ خود سازیم.
بار دیگر در این هفته، دعا میکنم که عشق و برکات بیکرانِ والدین آسمانی و والدین راستین همواره در خانهها و زندگیهای شما حضور داشته باشد.
سپاسگزارم