نامه مون شینچول به والدین راستین که در چهاردهمین سالروز عروج پدر راستین خوانده شد
والدینِ راستینِ محبوبم،
احساس میکنم هنگام مشاهده ما در شرایط کنونی، نگرانیها و اضطرابهای فراوانی را حس میفرمایید؛
از اینکه مبادا قلب ما در مواجهه با شرایط و وضعیت فعلیِ مادرِ راستین متزلزل گردد، یا از سنگاندازیهای دنیا به سوی ما به درد آئیم، و یا ما که برای نخستینبار از والدین جدا افتادهایم از ترس به خود بلرزیم. میدانم که وقتی به شرایط ما مینگرید، دردی جانکاه و استخوانسوز را حس میکنید. صمیمانه عذر میخواهیم که هنوز آنقدر بالغ نشدهایم که به قلب شما آرامش و اطمینان ببخشیم.
اما ای والدین راستین، هرگز نگران نباشید؛ همانگونه که مادر فرمودند: «ما به زنده بودن و حضور فعال ملکوت (خدا) ایمان داریم». ریشههای ایمانی که در دلهای ما کاشته شده، به هیچ وجه سطحی و کمعمق نیست.
همانطور که حتی در سختترین طوفانها در اقیانوس پهناور، عمق دریا همچنان آرام و بیسروصداست، عمق «شیمجانگ» (قلب الهی/عاطفی) ما نیز هرگز سطحی و اندک نیست. فانوسِ شیمجانگِ ما فرزندان—که قدمزدن در این مسیر را از سال ۱۹۶۰ همراه با والدین راستین آغاز کردهایم—نسل به نسل، آرام اما با قطعیت و استواری در حال انتقال است.
و در چنین برههای، وقتی به تولد «جونگسوک» که به آغوش ما آمده مینگرم، بار دیگر عمیقاً حس میکنم که والدین آسمانی و والدین راستین چقدر مرا دوست داشته و میدارند.
وقتی لبخند جونگسوک را میبینم شادمان میشوم و وقتی کوچکترین سختی و اندوهی در او میبینم قلبم به درد میآید؛ با دیدن این حالتِ خود، قلب و احساس شما والدین را که حتی در هنگام کجیها و تزلزلهایم مرا در آغوش گرفته و صبورانه منتظرم ماندید، بهتر و عمیقتر درک میکنم.
اکنون قلب والدینی را درک میکنم که میخواهند به جای ترس و کینه، «بخشش»؛ به جای نفرت، «محبت»؛ و به جای یاس و ناامیدی، «امید» را به فرزندشان به ارث بگذارند. میخواهم به جای جدایی و تفرقه، در برابر والدین آسمانی متحد شویم و بیش از هر چیز، شیمجانگِ «هیوجانگ» (عشق و وفاداری فرزندی) در خدمت به والدین راستین را به تمامی منتقل سازم. میخواهم روزی که جونگسوک به امروزِ ما نگاه میکند، ما را به عنوان کسانی به یاد آورد که در میان سختیها به ملکوت ایمان داشتند و قلب و وفاداری خود را نسبت به والدین راستین تا به آخر حفظ نمودند. از همین رو، ما هرگز نمیتوانیم متزلزل شویم.
ای والدین آسمانی، ای والدین راستین! همانگونه که مادر فرمودند: «حقیقت حتماً برملا خواهد شد»، ما بدون ذرهای تردید، با سربلندی و استواری در برابر دنیا پیش خواهیم رفت. در میان تمام موانعِ و نیروهایی که میخواهند ما را متزلزل سازند، ایمان و باور ما که در مسیرِ «راستی و اصل» گام برمیدارد، مستقیم و استوار به پیش خواهد رفت.
پس ای والدین آسمانی و ای پدرِ راستین، از شما عاجزانه تقاضا دارم: نگران ما نباشید و لطفاً مراقب مادرِ راستین باشید و از ایشان پاسداری کنید.
اگرچه میخواهیم فرزندانی باشیم که به سخن مادر عمل کنیم که فرمودند: «برای من دعا نکنید، بلکه برای خانوادههای خود، این کشور و این جهان دعا کنید»، اما ما فرزندان وقتی به مادرمان میاندیشیم که به تنهایی در برابر دنیای بیرونی متحمل رنج و مصائب هستند، نمیتوانیم چنین کنیم.
پس ای والدین آسمانی و ای پدرِ راستین، در کنار مادر بمانید و از ایشان پاسداری کنید؛ درختی باشید که مادر بتواند به آن تکیه زند. آنگاه ما با تمام قلب و وجودمان به سوی این جهان شتافته و به پیش خواهیم رفت.
«ملکوت حتماً رؤیای خود را بر روی زمین به تحقق خواهد رساند. نسل دوم و سومِ خانوادهٔ هماهنگ که عهدهدار این امر خواهند بود، به عنوان فرزندان راستین که در ملازمت به والدین آسمانی هستند، به سوی جهان گام برمیدارند.»
از این رو، آیندهٔ ما درخشان و شکوه مند خواهد بود. چون والدین آسمانی، والدین راستین و «مشیت الهی» با ما هستند، آیندهٔ ما تابناک خواهد بود.
تقدیمی از طرف وارث و جانشینِ انحصاری، مون شینچول