”رشد مراکز کانون خانواده: روایتهای کوچک که به تاریخ چان ایل گوک تبدیل میشوند“
پیام هفتگی شماره 17، رورند دوو مسئول دفتر مرکزی میسیونری جهانی، ۲۲ مه ۲۰۲۶
خانوادههای برکتگرفته محبوب و ارجمند در سراسر جهان، ماه مه ماهی است که در آن بسیاری از ملل روز مادر را جشن میگیرند و در مورد عشق، فداکاری و ایثار به اشتراک گذاشته شده در کانون خانواده تامل میکنند. در اینجا در کره، وطن ایمان ما، این فصل حامل عمق خاصی از معناست؛ چرا که روز فرزند، روز والدین و روز معلم یکی پس از دیگری فرا میرسند و به ما فرصتهایی میدهند تا قدردانی صمیمانه خود را به اعضای خانواده و به همه کسانی که در طول سفر زندگیمان در کنار ما گام برداشتهاند، ابراز کنیم.
در این ماه زیبای مه، دعا میکنم که عشق و فیض والدین آسمانی ما هرچه کاملتر بر خانوادههای برکتگرفته جهان قرار گیرد، تا هر خانهای از عطر قدردانی و خوشبختی لبریز شود.
۱. نگاهی اجمالی و نتایج مراسم تقدیر از میسیونری جهانی ۲۰۲۶
این هفته، من مایل هستم همراه با شما در مورد دستاوردهای کلیدی و اهمیت «مراسم تقدیر از میسیونری جهانی ۲۰۲۶» که به مناسبت بزرگداشت شصت و ششمین سالگرد ازدواج مقدس والدین راستین و اولین سالگرد ورود به حرم مقدس چان ایلِ چان وان گونگ برگزار شد، و همچنین درباره پسزمینه مشیتی این اقدام و مسیری که از این پس طی خواهد کرد، تامل کنم.
این مراسم در روز یکشنبه، سوم ماه مه، یعنی روز بعد از جشن سالگرد ازدواج مقدس والدین راستین و مراسم برکت ازدواج 2026 برگزار شد و محل برگزاری آن در مرکز آموزش هیوجانگ چانبو زمین و آسمان را به شرکتکنندگان آنلاین متصل ساخت. در این مراسم اهدای جوایز، بیش از ۴۴۰ مسئول چان ایل گوک از سراسر جهان حضور داشتند.
در حدود زمانِ مراسم ورود به حرم مقدس در سال گذشته، دفتر مرکزی میسیونری جهانی شعار راهنما خود را با عنوان «رشد نهضت از طریق مراقبت و حمایت از مسئولین مراکز کانون خانواده و ویتنسینگ (ابلاغ کلام)» اتخاذ کرد. این اقدام معیار جدیدی از رشد سالم نهضت را پدید آورد؛ معیاری که نه تنها افزایش عددی، بلکه بلوغ کیفی جامعه نهضت هماهنگ را در کنار گسترش کمی آن دنبال میکند.
برای جامه عمل پوشاندن به این امر، مراکز کانون خانواده در سراسر جهان به چهار دسته تقسیم شدند و هر مرکز هدایت شد تا اهدافی متناسب با اندازه و شرایط خود تعیین کند:
- مراکز شبانی، با محوریت بلوغ روحی معنوی کیفی ؛
- مراکز ویتنسینگ (ابلاغ کلام)، با تمرکز بر رشد کمی ؛
- جوامع در حال توسعه، در پی رشد کیفی و کمی در هماهنگی با یکدیگر ؛ و
- مراکز پیشگام، وقفشده برای ایجاد پایهها جهت توسعه میسیونری.
با در نظر گرفتن مراسم ورود به حرم مقدس به عنوان یک نقطه عطف، این امر نشاندهنده یک تغییر پارادایم جدید است؛ انتقال محور اصلی استراتژی میسیونری ما از سطح منطقهای به سطح مراکز محلی، و از گسترش کمی به بلوغ کیفی. به این ترتیب، جامعه ما به سمت مرحله بالغتری از رشد هدایت میشود.
در نتیجه، حدود ۵۵۰ مرکز کانون خانواده در سراسر جهان اهدافی را با توجه به دستهبندیهای مربوطه خود تعیین کردند. از طریق این مراسم، در مجموع ۴۳ مرکز که اهداف تعیینشده خود را محقق ساخته بودند، مورد تقدیر قرار گرفتند که شامل ۱۸ مرکز شبانی، ۱۰ مرکز ویتنسینگ، ۱۲ جامعه در حال توسعه و ۳ مرکز پیشگام بود.
علاوه بر این، به ۳۴ مرکز کانون خانواده که اهداف معیاری تعیینشده خود را به طور کامل به دست نیاورده بودند، اما با این وجود ثمردهی متوازنی را در سراسر امور روحانیت (مسئولین)، ویتنسینگ، زندگی جامعه و سایر زمینهها نشان دادند، بر اساس یک ارزیابی منصفانه و جامع، جایزه تشویقی اهدا شد.
افزون بر این، به منظور ارج نهادن به نمونههای الگو در توسعه جامعه، جوایز ویژهای در پنج بخش اهدا شد: احیای کانونهای خانواده چانبو، شفافیت مالی، امور روحانیت (مسئولین) جوانان، شبکههای متخصصان جوان، و تاثیر اجتماعی پایدار. پنج مرکز که خود را در این زمینهها متمایز کرده بودند، با دریافت جایزه برتری مورد تجلیل قرار گرفتند.
۲. روایتهای کوچک و زیبای رشد مراکز کانون خانواده
من مایل هستم دو داستان زیبا و الهامبخش را درباره مراکز کانون خانواده که جایزه دستاورد و جایزه برتری را دریافت کردند، به اشتراک بگذارم.
رورند جان جکسون از مرکز کانون خانواده در آرکانزاس در ایالات متحده، احیای فوقالعادهای را در میان نسل جوان رهبری کرده است و امور روحانیت خود را بر پیام والدین راستین یعنی «روح و حقیقت» متمرکز نموده است.
این جامعه بدون داشتن ساختمان مستقل برای خود، کافه کوچکی را در یک مرکز خرید محلی افتتاح کرد و فضای پشت آن را به اتاق دعای چان شیم وان و فضای عبادتی تبدیل نمود و آن را به پایگاهی زنده برای ویتنسینگ (ابلاغ کلام) و هدایت نفوس به سوی تولدی دوباره مبدل ساخت.
از آنجا، اعضای نسل اول و نسل دوم گرد هم آمدند تا میزبان «شبهای بازی» دانشگاهی، تجمعات اشتراکگذاری ایمان برای مردان و زنان، و مطالعات کتاب مقدس بر اساس اصل (الهی) باشند؛ آنها از این طریق مأموریت راستین عیسی و ارزش والدین راستین را منتقل کردند. جوانان بسیاری که تحت تاثیر نوری که با آن مواجه شدند و حقیقتی که دریافت کردند قرار گرفتند، راه خود را به سوی مرکز کانون خانواده یافتهاند و این معجزات در حالی که آنها برای دریافت برکت آماده میشوند، به آرامی تحت فیض الهی در حال آشکار شدن است.
رورند هیون شین شاسگیو از مرکز کانون خانواده در هنگکنگ، قلب خود را نه به سوی تحت فشار قرار دادن اعضای خسته با وظایف مذهبی در میان تقاضاهای زندگی شهری، بلکه به سمت کمک به هر فرد برای کشف و شکوفا ساختن استعدادهایی که خدا در وجودشان نهاده بود، معطوف کرد.
به این منظور، او یک «فرهنگ باشگاهی» پرنشاط را در مرکز کانون خانواده پرورش داد — از جمله تونگایل مو دو، برنامهنویسی کامپیوتر، حلقههای کتابخوانی و غیره — و فضاهایی را ایجاد کرد که اعضا بتوانند مهارتها و اشتیاق خود را با شادی هدیه کنند. قدم به قدم، مرکز به جامعهای گرم از اشتراکگذاری و رشد تبدیل شد.
مرکز کانون خانواده دیگر مکانی نبود که مردم صرفاً از روی تکلیف به آن بیایند، بلکه به جامعهای از شادی تبدیل شد که در آن اعضا ارزشِ خدادادی خود را کشف کردند و یاد گرفتند که با آزادی بیشتری به یکدیگر عشق بورزند. در آن فضا، قلبها (شیمجانگ) بدون اجبار و به خودی خود شروع به حرکت کردند و جریانی زیبا ریشه دواند: اعضای ما آغوش خود را برای پذیرش مهمانان برجسته به عنوان برادران و خواهران گشودند و با اعضا مانند افراد برجسته رفتار کردند و یک فرهنگ اصیل قلب (شیمجانگ) را زیستند.
۳. چرخش در استراتژی میسیونری و دگرگونی فرهنگ جامعه
اعضای محبوب، ما امروز در یک نقطه عطف جدید ایستادهایم. ما در حال عبور از زمانی هستیم که تنها برای آرمانها و چشماندازهای بزرگ مشیت الهی تلاش میکردیم، و گام به عصر استقرار استوار چان ایل گوک میگذاریم؛ عصری که در آن فراخوانده شدهایم تا داستانهای کوچک و در عین حال زنده موفقیت را که در درون هر مرکز کانون خانواده و هر حوزه میسیونری در حال شکوفایی است، کشف کرده و به هم پیوند بزنیم.
عصر جدیدی در حال آغاز است؛ عصری که در آن داستانهای ملموس دگرگونی و رشد که در سراسر مناطق محلی، مراکز کانون خانواده، خانوادهها و نسل در حال ظهور آشکار میشوند، در قالب یک روایت زنده و بزرگِ واحد بافته میشوند: داستان پسران و دختران راستین چان ایل گوک. به عبارت دیگر، ما از زمانی که چشمانداز خود را تنها معطوف به آرمانهای بزرگِ دوردست میکردیم فراتر میرویم و وارد عصری میشویم که در آن، انباشت آرام پیروزیهای کوچک و تغییرات واقعی در میدان عمل، خود به خود به مظهر و گواه مشیت الهی عینی و زنده تبدیل شده است.
این تغییر در دیدگاه، در سطح یک تغییر سیاست متوقف نخواهد شد. این امر دگرگونی عظیمی را در سراسر فرهنگ جامعه ما ایجاد خواهد کرد. در درون آن تغییر، روایتهای جدیدی پدیدار خواهند شد؛ داستانهایی که قلب انسان را لمس میکنند و چیزی حقیقی و پایدار را در همه کسانی که با آنها مواجه میشوند، برمیانگیزند. این باور قلبی من است که این داستانهای زنده که یکی یکی گردآوری میشوند، به تاریخ نوین جامعه ما تبدیل خواهند شد که نسلهای آینده آن را به ارث خواهند برد.
۴. تمرین این هفته: به اشتراک گذاشتن «روایتهای کوچک» جامعه ما
اعضای محبوب، این هفته، از شما دعوت میکنم یک کار ساده انجام دهید: یک داستان کوچک از پیروزی را با فردی در اطراف خود به اشتراک بگذارید. اگر شاهد حتی یک تغییر آرام، لحظهای از جانگ سانگ (دعای صمیمانه و تعهد صمیمانه)، یا عملی از خدمت و فداکاری در مرکز، خانواده یا در حوزه میسیونری خود بودهاید، لطفاً اجازه ندهید بدون توجه از کنار آن بگذرید. یکدیگر را تشویق کنید و این داستانها را با کسانی که در اطرافتان هستند به اشتراک بگذارید.
و اگر شما نیز این داستانهای ارزشمند و صمیمانه را با دفتر مرکزی میسیونری جهانی به اشتراک بگذارید، ما به دنبال فرصتی خواهیم بود تا آنها را به خانوادههای برکتگرفته در سراسر جهان منتقل کنیم.
چرا که حتی یک تاریخ بزرگ، در نهایت، بر پایه انباشتِ آرام اعمال کوچک ایمان و عشق که بدون طلبِ شهرت و تقدیر انجام شدهاند، بنا میشود. داستان عشقی که هر یک از شما با خود حمل میکنید، از جمله ارزشمندترین گنجینههایی است که چان ایل گوک را روشن میسازد و نیرویی حیاتی است که آینده را شکل میدهد.
همانطور که مراسم تقدیر از میسیونری جهانی امسال به ما نشان داد، خدا نه تنها نتیجه، بلکه قلب (شیمجانگ) و فداکاری بافته شده در هر گام از این سفر را به یاد میآورد. و از این رو، عمیقترین امید من برای این هفته صرفاً این است: اینکه ما به جامعهای تبدیل شویم که پیروزیهای کوچک یکدیگر را برکت داده و جشن میگیرد — و با انجام این کار، روایت زنده یک فرهنگ اصیل قلب (شیمجانگ) را با هم مینویسیم.
با سپاس.