پیام هفتگی مدیرکل ستاد ماموریت جهانی، رورند دوو (شماره ۱۲)، ایراد شده در تاریخ ۳ آوریل ۲۰۲۶
خانوادههای برکت گرفته و محبوب نهضت هماهنگ در سراسر جهان، بهار در کره، وطن ایمان ما، به شکوفایی کامل رسیده است. گلها با تمام شکوه خود باز شدهاند—درخشان همچون لبخند مادر راستین؛ و عطر دلانگیزِ شکوفهها که بسان مهر بیکران ایشان به تکتک شماست، در هوا جاری است. در حالی که به این هفتهی جدید گام مینهیم، صمیمانه دعا و نیایش میکنم که برکات و عشق بیانتهای والدین آسمانی و والدین راستین بهطور غنی بر شما و خانوادههایتان قرار گیرد.
در این هفته مایل هستم تأملات بیشتری را درباره بازدیدم از قاره «آمریکای جنوبی و مرکزی» با شما به اشتراک بگذارم.
۱. گزیدهای از پیام هفته گذشته
هفته گذشته، در نخستین گزارش از سفر ۲۱ روزهی «آمریکای جنوبی»، درباره زمینهای مقدس ژاردیم سخن گفتم. والدین راستین طی سالیان متمادی، تمامِ اخلاص و عشق خود را نثار مشیت الهی در آمریکای جنوبی کردند و آن ایمان امروز در ژاردیم، که در قلب آن مشیت قرار دارد، زنده مانده است. اینجا بسیار فراتر از یک محیط طبیعی زیباست؛ سرزمینی مقدس و آکنده از قلب و فداکاری والدین راستین است که در راه تحقق جهانی فراتر از آرمان «باغ عدن» کوشیدهاند.
همچنین اینجا مکانی سرشار از تاریخ است؛ جایی که اعضای بیشماری، از برادران و خواهران پیشکسوت تا نسل جوان، این افتخار را داشتهاند که شخصاً در محضر والدین راستین حضور یافته و لحظاتی با اهمیت عمیق روحانی را تجربه کنند. به همین دلیل، تأکید کردم که زیارتِ یک زمین مقدس که جای پای والدین راستین بر آن نقش بسته، یک اقدام معمولی نیست؛ بلکه تمرین عملیِ ایمان است که به ما فرصت میدهد تا عمیقاً درباره قلب و چشمانداز والدین راستین بیندیشیم و بار دیگر خود را متعهد سازیم که آرمان ایشان را به پیش ببریم.
۲. چهار ملت کلیدی مشیتی در آمریکای جنوبی و نقشهراه استقرار چانایلگوک
در سال ۱۹۹۵، در مسیر هدایت مشیت جهانی، والدین راستین به دنبال پایگاهی نو برای رستگاری بشریت بودند و توجه خود را معطوف به آمریکای جنوبی کردند. ایشان چارچوبی را با چهار ملت مشیتی — برزیل، آرژانتین، اروگوئه و پاراگوئه — به عنوان ستونهای بنیادین بنا نهادند. این چهار ملت، نظم کهنالگوییِ آدم، حوا، هابیل و قابیل را در مشیت الهی نمایندگی میکنند و میتوان آنها را نمادی کوچک از کل روند بازسازی بشریت دانست.
والدین راستین با اخلاص عمیق خود را وقف این چهار ملت کردند و چشماندازی متحد برای جهان ارائه دادند که از مذهب و مرامهای فکری فراتر میرود. ایشان آرمانِ پیوند میان مسیحیت پروتستان و کاتولیک و اتصال آمریکای شمالی و جنوبی را به عنوان نقطه آغازین صلح جهانی اعلام کردند. با این اقدام، آمریکای جنوبی به عنوان محور مرکزی برای تحول تمدن تثبیت شد. این امر فراتر از یک آرمان، به یک گام عینی در نقشهراهِ استقرار چانایلگوک یا همان پادشاهی جوهری خداوند بر روی زمین تبدیل شد.
مشیت آمریکای جنوبی، که برآمده از ارادهی گرانقدر والدین راستین برای تکمیل جوهری چانایلگوک است، سال گذشته پنجاهمین سالگرد اعزام مبلغان جهانی در سال ۱۹۷۵ را پشت سر گذاشت. امسال، ما در نقطه آغازینِ ورود به یک نیمقرن جدید ایستادهایم. اکنون در عصر چانایلگوک، ما فراخوانده شدهایم تا الگوی اخلاص والدین راستین را به ارث برده و بنیادی کامل را به نسلهای بعد منتقل کنیم. اکنون زمان آن است که روح مشیت آمریکای جنوبی را بهطور کامل به ارث برده و بنیاد چانایلگوک را تقویت نماییم.
۳. معنای داراییهای عمومی و مسئولیت ما در قبال آینده
در طول این سفر، به روشنی دیدیم که بنیاد مشیت — که با خون، عرق و اشکهای والدین راستین و اعضای قدیمی و اولیه بنا شده است — در هر ملت نه تنها به عنوان یک میراث معنوی، بلکه به صورت داراییهای عمومی و نهادهای تثبیتشده باقی مانده است.
در برزیل، آرژانتین، اروگوئه و پاراگوئه، بیش از ۱۲۰ مورد فضا، ساختمان و اراضی عمومی وجود دارد که به عنوان میراثی ارزشمند، گواه تاریخ و چشمانداز آینده هستند. اگرچه این داراییها در شکل متفاوت هستند، اما اکنون لازم است مدیریت آنها را از شش منظر: مشیت، آموزش، رشد نهضت، امور مالی، نفوذ ملی و مدیریت ریسک بازتعریف کنیم.
باید درک کنیم که این فضاها صرفاً «ملک» نیستند، بلکه زمینهای مقدسی هستند که تحت هدایت الهی متمایز گشتهاند. همانطور که در کتاب مقدس آمده است: «آیا نمیدانید که بدن شما معبد روحالقدس است که در شماست؟» (اول قرنتیان ۶:۱۹) . همانگونه که کلیسا تنها یک ساختمان نیست، بلکه کالبد مقدس است، ما نیز باید با تمام فضاهای عمومی نهضت با همین قلب رفتار کنیم. ما مسئولیت داریم این هدایا را در شرایطی پاک حفظ کرده و به نسلهای آینده بسپاریم.
۴. تمرین عملی این هفته: پاسداری از مکان و زمینهای مقدس
برادران و خواهران محبوب، در این هفته، شما را تشویق میکنم که به مرکز کانون خانواده خود یا یک زمین مقدس بروید و از خود بپرسید: ”آیا من واقعاً به این مکان نه فقط به عنوان یک فضای فیزیکی، بلکه به عنوان یک “قدسالاقداس”که والدین آسمانی در آن ساکن هستند، نگریستهام؟“.
امیدوارم با وقت گذاشتن برای نظافت و ساماندهی این مکانهای مقدس، ارزش آنها را در عمل ارج نهید. زمینهای مقدس ما بنیادهایی هستند که برای ملازمت به والدین آسمانی در آنها گرد هم میآییم. همانگونه که تن خود را پاک نگه میداریم، باید با اخلاص به این فضاهای عمومی رسیدگی کنیم. این اعمال کوچک، بنیاد زندگی ما در چانایلگوک را خواهد ساخت.
امیدوارم در هفته پیش رو، عشق مادر راستین را در قلب خود داشته باشید و هر روزتان لبریز از پویایی در مسیر الهی باشد. مهر و آرامش والدین آسمانی همواره با شما باد.