پیام هفتگی مدیر کل دفتر مرکزی جهانی (شماره ۳۰) — ۲۱ اوت ۲۰۲۶
اعضا و خانوادههای برکتگرفتهٔ گرامی و محبوب در سراسر جهان، دعا میکنم هفتهای پر از برکت در پیش داشته باشید؛ هفتهای که در آن عشق والدینیِ یگانهٔ متعال (والدین آسمانی) و کلام پدر راستین و مادر راستین را در عمق جان خویش نگاه داریم و خواست و ارادهٔ ایشان را در زندگی روزمرهمان جاری سازیم.
۱. کلامِ کسانی که به یاد میآورند
ما چه زمانی به عمیقترین درک از زندگی یک انسان دست مییابیم؟ گاه، پس از آنکه فردی از میان ما میرود، سخنان کسانی که او را از همه بهتر میشناختند به ما کمک میکند تا معنا و ارزش حیات او را شفافتر ببینیم.
فرمانده رومی [«سانتوریون»] که شاهد مصلوب شدن عیسی بود، جان سپردن او بر روی صلیب را دید و گفت: «بهراستی که این مرد، پسر خدا بود.» عیسی در طول حیات خویش سخنان بسیاری گفته بود، اما همین شهادت کوتاه از سوی مردی که شاهد مرگ او بود، شهادتی پرقدرت بر ماهیت وجودی عیسی و نحوهٔ زیستن او شد. به همین سان، هنگامی که یوناتان (پسر شائول) درگذشت، داوود سوگنامهای سرود که نشاندهندهٔ محبت او به یوناتان و زیباییِ حیاتش بود. آن سروده از خلال چشم و دل داوود، به شهادتی ماندگار برای یوناتان بدل گشت.
از اینرو، کلامِ کسانی که یادِ فردِ درگذشتهای را گرامی میدارند، فراتر از خاطره است؛ این سخنان به شهادتی بر ماهیت آن فرد و غایتی که برای آن زیسته است بدل میشود. هنگامی که چنین کلامی از سوی کسی صادر شود که نزدیکترین پیوند زیستی و روحی را با او داشته، حاملِ محبت و قلبی بس عمیق است. از طریقِ همین کلام است که میتوانیم حیات و هدفِ آن وجودِ گرامی را در عمیقترین سطح درک کنیم.
۲. دیدار دوباره با پدر راستین از خلال کلام مادر راستین
با نزدیک شدن به چهاردهمین سالگرد عروجِ (سانگهوا) پدر راستین، گرامیداشتِ یادِ او از طریق کلام مادر راستین معنایی بس ویژه مییابد؛ همو که در تمام طول حیات و مشیتِ الهیاش، دوشادوش او گام برداشت. سخنان مادر راستین در چانجانگ گونگ درست پس از عروجِ پدر راستین، بیانگر شیمجانگِ عمیق و رهنمودهای اوست دربارهٔ اینکه چگونه باید حیات و آموزههای پدر راستین را یاد کنیم و ارادهٔ الهیِ او را تداوم بخشیم.
بنابراین، بگذارید در این هفته از خلال کلام مادر راستین، در غایت و ارزشِ مسیر زیستنِ تمامعمرِ پدر راستین، آموزهها و محبتِ راستینی که برای ما به یادگار گذاشت و همچنین کیفیتِ زیستنِ امروزمان به تأمل بنشینیم. این زمان باید چیزی فراتر از یک یادآوریِ صرف از پدر راستین باشد. اجازه دهید تا هر یک از ما از طریق کلام مادر راستین، بار دیگر با او دیدار کنیم و تصمیم بگیریم که چه سهمی از ارادهٔ الهیِ او را به پیش خواهیم برد.
۳. حیاتی مبتنی بر کلام و عشق راستین
در هفدهمین روز از ماه هفتم تقویم آسمانی در سال ۲۰۱۲، درست پس از عروج (سانگهوا) پدر راستین، مادر راستین در چانجانگ گونگ دربارهٔ حیاتِ او چنین فرمودند:
«کلام و عشقِ راستین! کلام، همان حقیقت است؛ همان اصل بنیادین (اصل نخستین). شما همراه با مادر پیمان بستهاید که: ”از طریق عشق، جهانی یگانه بر پایهٔ فرهنگ شیمجانگ (فرهنگ قلبی) خواهیم ساخت.“ امیدوارم تمام تلاش خود را برای تحقق آن به کار بندید. شما در خانوادهها و در مقام فرد، از پیش میدانید که چگونه بر پایهٔ آموزههای پدر زندگی کنید. نیازی نیست من به شما بگویم چه کنید؛ شما خود میدانید. پیمان ببندید که در مقام پسران و دخترانی بالغ و رشید به پا خواهید خاست.»
بدینسان، مادر راستین تبیین فرمودند که جوهر حیات و آموزههای پدر راستین، «کلام و عشقِ راستین» بوده است. ایشان از ما خواستند تا آنها را در زندگی فردی و خانوادههایمان تجسم بخشیم و عمل کنیم. همچنین از ما خواستند پیمان ببندیم تا به فرزندان رشید و بالغی بدل شویم که با کلام و عشق راستینِ پدر راستین زندگی میکنند—به بیان دیگر، فرزندان راستینِ چئون ایل گوک (ملکوت یگانگیِ آسمانی).
هنگامی که به حیات پدر راستین مینگریم، میبینیم که او تمام زندگی خویش را وقف آموزشِ حقیقت از طریق کلام و بنای فرهنگ شیمجانگ از طریق عشق راستین نمود. از اینرو، والاترین راه برای تکریمِ پدر راستین، نه صرفاً یادآوری حیات او، بلکه عمل به کلام و عشق راستین او در زندگی امروزمان است.
۴. خانوادههای برکتگرفتهای که ارادهٔ الهی را تداوم خواهند بخشید
سپس مادر راستین چنین فرمودند:
«آیا میدانید در برابر نسلهای آینده، شما در مقام فرزندانِ خانوادهٔ راستین، در طول تاریخ بینظیر و یکتایید؟ شما نخستین و آخرین از نوع خود هستید. شما تحت نام خانوادهٔ راستین متولد شدهاید. این نخستین بار در طول ۶۰۰۰ سال تاریخ است که چنین رویدادی رخ میدهد. شما باید بر پایهٔ کلام پدر زندگی کنید.»
از خلال این سخنان، مادر راستین به روشنی تبیین نمودند که اعضای برکتگرفته دارای چه هویت و جایگاهی هستند. همانگونه که در آموزههای «حماسهٔ بزرگ مردم برگزیدهٔ هان در کره»—که مادر راستین اخیراً بر آن تأکید ورزیدهاند—مشاهده میکنیم، خانوادههای برکتگرفته دارای جایگاه و رسالتی ویژه در تاریخ بشر و مشیت بازسازی الهی هستند. در آن روز، مادر راستین از خانوادههای برکتگرفته—که بهصورت عمودی به حوزهٔ ملکوتی متصل هستند—خواستند تا اکنون عشق راستین را بهصورت افقی به دیگران گسترش دهند، «زندگی در بهشت روی زمین (پادشاهی ملکوت بر روی زمین)» را تمرین کنند، یکدیگر را در آغوش بفشارند و جهانی یگانه بر پایهٔ فرهنگ شیمجانگ بسازند. ایشان سخنان خود را اینگونه ادامه دادند:
«در روزگاران نخستین، پدر اعضای بسیاری را از طریق کلام، از طریق عشق و از طریق پیوندهای عمیق و نزدیکِ شیمجانگی (قلبی) پرورش دادند. من باور دارم که از این پس نیز نهضت هماهنگیِ کره و نهضت هماهنگیِ جهانیِ ما باید بر همین الگویِ مبارک استوار گردند.»
مادر راستین همچنین فرمودند:
«حتی بدون هیچ شرح و تفسیری، ما میتوانیم همه چیز را از طریق پیوندهایی که میانمان جاری است و از مسیرِ مهر و عطوفتِ عمیقی که ما را حولِ محور یگانهٔ متعال (خدا) به یکدیگر گره زده است، حس کنیم و در یابیم. هنگامی که ما به یگانگیِ کامل دست یابیم، همهچیز به یکدیگر پیوند خورده و یکپارچه میشود. من به پرورش و تحکیم پیوندهای میان خانوادههای برکتگرفتهٔ نهضت هماهنگی —که با چنین عشق و عطوفتِ عمیقی به هم پیوستهاند—و نیز پیوندِ یگانگیِ آنان با خانوادهٔ راستین ادامه خواهم داد.»
در نهایت، رسالتِ ما در مقامِ خانوادههای برکتگرفته، منحصر به خودمان و خانوادههایمان نیست. ما باید پیوندهای شیمجانگی را که حولِ محورِ حوزهٔ آسمانی (ملکوت) شکل گرفته است، به همسایگان، مراکز کانون خانواده، جوامع و سراسر جهان گسترش دهیم. به همین سبب، مادر راستین بهطور ویژه دربارهٔ منش، رفتار و کلامِ ما سخن گفتند:
«در اعمال، کلام و منشِ خویش، باید پیش از هر چیز رعایتِ دیگران و پیرامونِ خود را بکنید و پاسدارِ آنان باشید.»
مادر راستین رهنمودی بسیار کاربردی و عملی به ما ارزانی داشتند. در نهایت، هویتِ واقعیِ ما به عنوان خانوادههای برکتگرفته باید از خلال نحوهٔ زیستنمان متجلی گردد. صرفِ دانستنِ کلام و سخن گفتن از عشق کافی نیست. هنگامی که دیگران را بر خود مقدم بداریم، مهرورزی کنیم و زندگیِ ما بر پایهٔ شیمجانگ (قلب) به هم پیوند خورد، ارزشِ برکتِ والایی که دریافت کردهایم آشکار خواهد شد.
۵. تمرینِ این هفته: دیدارِ یکبهیک با پدر راستین
اجازه دهید تا سخن را با بازخوانیِ دوبارهٔ فرازی از کلامِ مادر راستین در آن روزِ مبارک به پایان بریم:
«این زمانی بس خجسته و نیکوست؛ زمانی شایسته برای آنکه هر یک از شما به دیداری یکبهیک با پدر راستین نائل شوید. در برابرِ پدر، عهد و عزمِ خویش را تجدید کنید. با او پیمان ببندید که دشواریها هرچه باشد، با من یگانه خواهید شد و این مسیر را تا واپسین گام سپری خواهید کرد.»
سپس فرمودند:
«چنان مینماید که پدر راستین به تمامیِ امیدها و آرزوهای دلِ شما گوش فراداده است.»
اعضای محبوب و گرامی، ما بهزودی چهاردهمین سالگرد عروجِ (سانگهوا) «پدر راستینِ آسمان، زمین و بشریت» را پاس خواهیم داشت. این هفته، همانگونه که مادر راستین فرمودند، زمانی را اختصاص دهید تا در ژرفای درون و قلب خویش، بهصورت یکبهیک با پدر راستین دیدار کنید. ذهن خویش را آرام سازید و در مرکز قلب خود، به پدر راستین ملازمت و حضورش را تکریم کنید. در مسیر و طریقی که او پیمود و کلامی که برای ما به یادگار گذاشت به تأمل بنشینید؛ سپس از خود بپرسید: «اگر پدر راستین امروز از من تنها یک چیز میخواست، پاسخ من چه بود؟»
در این هفته، بهجای تصمیمی بزرگ و دستنیافتنی، تنها یک عهد و پیمانِ خالصانه با پدر راستین ببندید. آن را تنها در دل محبوس نسازید، بلکه در عرصهٔ حیات و زندگی روزمرهتان به عرصهٔ عمل درآورید. گرامیداشتِ یادِ پدر راستین، معنایی فراتر از صدا زدنِ نامِ او دارد؛ این امر یعنی امروز به همان شیوهای که او امید داشت زیست کنیم.
در نهایت، باید به یاد داشته باشیم که «والدین راستین» تنها برای تعلیمِ «کلام» به این زمین نیامدند، بلکه آمدند تا خود تجسمِ آن باشند و با آن زندگی کنند. در مقام فرزندانِ آنان، رسالتِ ما نیز نمیتواند به اشتراکگذاریِ صرفِ کلام محدود شود. ما باید عزم خویش را جزم کنیم تا ارزشهای «عشقِ راستین» و «خانوادهٔ راستین» را در وجودِ خود زیست کنیم. باور دارم که این، راستینترین و اصیلترین راه برای تکریمِ پدر راستین است.
بهویژه سخنانِ مادر راستین در بازداشتگاه که فرمودند: «برای من دعا نکنید؛ برای خود، خانوادههایتان و برای صلح جهانی دعا کنید!»، به روشنی به ما نشان میدهد که ممارست و تجلیِ عشقِ راستین و خانوادهٔ راستین از کجا باید آغاز گردد.
از صمیم قلب دعا میکنم این هفته سرشار از روزهایی متبرک باشد؛ در حالی که پدر راستین و مادر راستین را در قلوبِ خویش تکریم میداریم و در فروغِ عشق و کلامِ ایشان گام برمیداریم.
با سپاس و احترام.