پیام هفتگی رورند دوو میئول دفتر مرکزی کانون خانواده، خطاب به اعضای محبوب خانواده در ژاپن، ایراد شده در ۱۶ اسفند ۱۴۰۴
خانوادههای برکت گرفته و اعضای محبوب در ژاپن و در سراسر جهان، اخیراً دادگاه عالی توکیو حکم تایید دستور انحلال «کانون خانواده» در ژاپن را صادر کرد. در نتیجه، برادران و خواهران ژاپنی ما درد و سردرگمی عمیقی را تجربه میکنند. از نظر قانونی، سازمان با از دست دادن جایگاه خود به عنوان یک نهاد مذهبی و فرآیند تصفیه داراییها روبروست؛ اما این حقیقت روشن شده است که «ایمان» ما هرگز قابل ممنوعیت نیست.
با این حال، جدا از مسائل حقوقی، زخمها و رنجهای نشسته بر قلوب اعضای ما به هیچ وجه سبک نیست. وقتی به این درد میاندیشم، به عنوان یکی از مسئولین کانون خانواده، در برابرتان زانو میزنم تا عمیقترین پوزش خود را تقدیم کرده و طلب بخشش کنم؛ چرا که هیچیک از ما در کادر رهبری نمیتوانیم خود را از مسئولیت آنچه بر ژاپن گذشت، مبرا بدانیم.
من در سفرهایم به نقاط مختلف مأموریتی در سراسر جهان، شاهد بودهام که اخلاص و فداکاریِ پنهانِ اعضای ژاپنی، در تمام گوشه و کنار زمین نفوذ کرده است. از دماغه امید نیک در آفریقا تا اروپا، آسیا و آمریکای شمالی و تا سانتیاگو در شیلی، دعاها و اشکهای اعضای ژاپنی در خاکِ مأموریتهای جهانی نهفته است. گویی از آن قلب تپندهای که «ژاپن» مینامیمش، پالسهای قدرتمند اخلاص قلبی، رگهایی را پدید آورده که به هر سو امتداد یافته و کل جهان را به یک «پیکر واحد و زنده» پیوند داده است.
هر جا که میسیونرهای ژاپنی قدم گذاشتند، مراکز کانون خانواده بنا شد، مأموریتها گسترش یافت و جانهای بیشماری به پیشگاه والدین آسمانی آورده شدند. حتی در سختترین شرایط، حمایتهای مالی و نیروهای مخلص بدون هیچ دریغی به میدانهای مأموریتی اعزام شدند تا شالوده نجات انسانها گردند. اغراق نیست اگر بگوییم زیربنای جهانی که امروز بر آن ایستادهایم، مدیون فداکاریهای خاموش اعضای ژاپنی ماست. به نمایندگی از رهبران چانایلگوک و خانوادههای برکت گرفته در سراسر جهان، صمیمانهترین سپاس خود را تقدیم شما میکنم.
برادران و خواهران محبوبم در ژاپن، مسیر پیشِ روی کانون خانواده در ژاپن، راهی است که پیشبینی آن ساده نیست. در این موقعیت جانکاه، یافتن پاسخ برای این پرسش که «اکنون چه باید کرد»، باری سنگین بر دوش ماست. کانون خانواده در ژاپن منحل شده، داراییهای عمومی که با خون، عرق جبین و اشک فراهم شده بود مصادره گشته و ما با این واقعیت روبرو هستیم که مکانی برای عبادت نداریم.
اما با وجود این شرایط ویرانگر، والدین راستین به ما امید و هدایت میبخشند. ما به خوبی میدانیم که وقتی والدین راستین اولین مرکز نهضت را بنا نهادند، در شرایطی به مراتب سختتر از امروزِ ژاپن بودند. به همین دلیل است که میتوانیم دوباره برخیزیم. چون این حقیقت را میدانیم، نمیتوانیم متوقف شویم؛ و برای حرکت به جلو، باید «یکی» شویم.
به خاطر آن رویای هنوز تحققنیافته، باید دوباره گرد هم آییم و به پیش برویم. حتی اگر ساختمانها از میان بروند و اموال مصادره شوند، اما ما هرگز از امیدِ والدین آسمانی دست نمیکشیم، چرا که هنوز اعضای پرافتخار و گرانبهایمان را داریم. ما خانوادههای برکت گرفتهای داریم که در عشق یکی شده و با پیوند قلب به هم گره خوردهاند. در میان آنها، نسلهای دومی حضور دارند که در این مسیر رشد یافته و مشعل مأموریت را به دوش میکشند. این همان «امیدی» است که هیچکس نمیتواند از ما برباید.
خواهران و برادران محبوب ژاپنی، در حالی که سونامی عظیمی نهضت هماهنگ ژاپن را درنوردیده، میدانم که تمام خاطرات دردناک گذشته مانند یک گردونه تصویرنما از مقابل چشمانتان میگذرد. اگرچه نمیتوانم تکتک زخمهای قلبتان را بر شمارم، اما میخواهم در این درد، با کلامی از ”تاج افتخار“ —نجوای قلبی پدر راستین که سالها پیش با ما در میان گذاشتند— با شما همدل شوم:
”حتی اگر فریبت دادند،
باز هم باور داشته باش؛
اگر خیانت دیدی،
باز هم ببخش.
حتی آنان که از تو متنفرند را به کمال عشق بورز
اشکهایت را پاک کن و با لبخند به استقبال کسانی برو
که جز فریب نمیدانند و بیهیچ پشیمانی خیانت میکنند
… اما آن زمان که به مخالفانم عشق ورزیدم، پیروزی را به ارمغان آوردم.“
(آجو)
این همان زندگیای است که والدین راستین زیستند؛ مسیرِ اعتماد در عین فریب و بخشش در عین خیانت. آنها با برگزیدن عشق به جای نفرت و ایمان به جای شک، با اتهامات شیطان مقابله کردند و به پیروزی رسیدند.
شما سالهاست که آموزههای والدین راستین را دریافت کردهاید؛ بنابراین «دیانای والدین راستین» در خون شما جاری است. ایمان دارم که حتی در برابر این امواج خروشان، پیروز خواهید شد. ملکوت پشت سر شماست و والدین راستین نگاهبان شما هستند. وقتی این آزمون بگذرد، آسمان بار دیگر ژاپن را با برکات بیکران خود مینوازد. اخلاصی که با فداکاریهای شما کاشته شده هرگز ضایع نخواهد شد.
والدین آسمانی و والدین حقیقی بیش از هر کسی از احوال درونی شما آگاهند. در این لحظه، تمنا دارم فراموش نکنید: بر سر تکتک شما اعضای ژاپنی که با اشک از این مسیر پاسداری کردید، آسمان (حوزه الهی) ”تاج افتخاری“ مینهد که درخشانتر از هر چیزی در این جهان است.
لطفاً حتی در روزهایی که احساس میکنید قلبتان در حال فروپاشی است، بر این حقیقت استوار بمانید: ”عشق راستین که من در تمام زندگیام از آن صیانت کردم، ژاپن و جهان را نجات داده است.“ این حقیقتی است که آسمان، دنیای روح، والدین راستین و تمامی اعضای کانون خانواده در سراسر جهان، شاهدان زنده آن هستند. ما دوباره برمیخیزیم؛ چرا که همانطور که کلام مادر راستین از زندان گواهی میدهد: ”حقیقت، بیگمان پیروز خواهد شد.“
در این زمان، در حالی که دلتنگ مادر راستین هستیم که حتی اکنون مسیر اسارت را میپیماید، سخنان ایشان را که پیش از محبوس شدن به ما سپردند، یادآور میشوم:
”لطفاً نگران من نباشید. برای من دعا نکنید. در عوض، برای خودتان، برای خانوادههایتان، برای کانون خانواده و برای تحقق اراده والدین آسمانی دعا و اخلاص بورزید. خانوادههای برکت گرفته، دوستتان دارم.» (۲۲ سپتامبر ۲۰۲۵)
بار دیگر، سر تعظیم در برابر شکوه و فداکاری شما برادران و خواهران محبوب ژاپنی فرود میآورم که تمام زندگی خود را وقف مشیت الهی کردید.
و از تمامی اعضا در سراسر جهان میخواهم که با دعا و اخلاص خود، تسلیبخش نهضت هماهنگ ژاپن باشند. فراموش نکنید که بدون ایثار اعضای ژاپنی، زیربنای مأموریتی امروز ما هرگز وجود نداشت. برای آنکه فداکاری آنها بی ثمر نماند، با عشقی عمیقتر از نهضت و اعضای جوامع خود مراقبت کنید.
دعا میکنم آرامش و صلح عظیم آسمانی بر تمامی اعضا در ژاپن و تمامی خانوادههای برکت گرفته در سراسر جهان سایه گستراند.