پیام هفتگی آقای دوو یانگ یان، مسئول دفتر مرکزی کانون خانواده، ۱۶ ژانویه ۲۰۲۶
خانوادههای برکتگرفته و اعضای عزیز و ارجمند جامعه جهانی هماهنگ، اکنون به نیمهٔ نخستین ماه سال ۲۰۲۶ رسیدهایم؛ سالی که «سال اسب آتش» نام گرفته است. امیدوارم این روزها را با آرامش و برکت سپری کرده باشید و برنامههایتان برای سال جدید با موفقیت در حال پیش رفتن باشد.
از شهر پراگ، این شهر تاریخی و سرشار از فرهنگ، صمیمانه به شما سلام میگویم. در اینجا، رهبران ما از سراسر اروپا و خاورمیانه گرد هم آمدهاند تا سال جدید را آغاز کنند و دربارهٔ آیندهٔ مشیت الهی و قلب خدا که میخواهیم به برادران و خواهران منتقل کنیم، با هم تأمل و گفتوگو داشته باشند.
هفتهٔ گذشته، پیام آغاز سال من با موضوع «دگرگونی بر روی زمین» بود. هر سال، شعار سال نو فرمانی است که باید در همین جهان بهطور واقعی زندگی و اجرا شود. دگرگونی نصیب کسانی نمیشود که تنها انتظار میکشند؛ بلکه به کسانی میرسد که آمادهاند. و هنگامی که این دگرگونی را در زندگی روزمرهٔ خود عملی میکنیم، خود ما به قهرمانان تغییر تبدیل میشویم.
”در سال سیزدهم چان ایل گوک، هنگامی که بهطور واقعی به والدین بهشتیِ خالق ملازمت میکنیم، بیایید ما، خانوادههای برکتگرفته در سراسر جهان، در یگانگی با والدین راستین، به پسران و دختران راستین چان ایل گوک تبدیل شویم که مسئولیت خود را بهعنوان قوم برگزیده به انجام میرسانند!“
گردهمایی دعای سال نو فرصتی بود تا بار دیگر تأیید کنیم که این شعار، بیانگر خواست خداست؛ خواستی که باید نسل به نسل حفظ و منتقل شود. از این رو، امروز میخواهم با شما دربارهٔ مفهوم مرکزی این شعار سخن بگویم—یعنی «زمان مشیتی»، معنای عصری که اکنون در آن زندگی میکنیم.
۱. در چه زمانی زندگی میکنیم؟
اعضای عزیز! امروز در چه دورهٔ مشیتی قرار داریم؟ سال سیزدهم چان ایل گوک مرحلهای معمولی یا کماهمیت نیست. آنچه اکنون از ما خواسته میشود، حکمت تشخیص زمان است. آیا این زمان جهش است؟ زمان بازسازماندهی دقیق؟ یا زمان مکث و نگریستن صادقانه به درون؟ اینها پرسشهایی است که باید با صداقت از خود بپرسیم.
۲. حکمت طبیعت در گذر از زمستان سخت
ما در «عصر طلایی مشیت الهی» زندگی میکنیم، اما واقعیت امروز چیست؟ چه بهعنوان جامعه و چه بهعنوان فرد، در حال عبور از آزمونهایی هستیم که همچون سرمای گزنده و شبهای طولانی به نظر میرسند.
اما کافی است به طبیعت بنگریم. سردترین زمستان و طولانیترین شب، زمان نابودی زندگی نیستند؛ بلکه زمان پالایش، گردآوری نیرو و بازگشت نظم برای استقبال از بهارند. باید بپذیریم که آزمونهای امروز، ندای جدی خداست تا بار دیگر به صدای درونیای گوش دهیم که شاید در پیگیری بیوقفهٔ اهداف، آن را نادیده گرفته بودیم، و خود را برای هماهنگی حقیقی و صلح پایدار آماده کنیم.
۳. ظهور مادر بهشتی و سال سیزدهم چان ایل گوک
دلیل تأکید مادر راستین بر سال سیزدهم چان ایل گوک کاملاً روشن است. تاریخ بشر سرشار از نزاع و ناامنی بوده، زیرا انسانیت عشق مادر را از دست داده است. همانگونه که پدر راستین در «ولی وانبن» (دست نوشته اصلی اصل الهی) آشکار کرد، والدین بهشتی والدینی کاملاند که در برگیرنده هم پدر و هم مادر است.
سال سیزدهم چان ایل گوک نقطهٔ عطفی تعیینکننده است؛ زمانی که مقام مادر بهشتی، که در طول تاریخ پنهان مانده بود، اکنون بهطور کامل آشکار میشود. این همان سال «مراسم ورود به حرم مقدس چان ایل، چان وان گونگ» بود—لحظهٔ بهثمررسیدن مشیت الهی که اعلام کرد والدین بهشتی برای همیشه بر روی زمین استقرار یافتهاند. از این زمان، مشیت الهی بهطور قطعی از «عصر مفهوم» وارد «عصر تحقق» شده است. بنابراین ایمان ما دیگر نمیتواند تنها در حد کلمات یا ایدهها باقی بماند.
۴. فراتر از مفهوم تا تحقق، و راهی که باید بپیماییم
در اینجا به یاد دعای معروف الهیدان آمریکایی، رینهولد نیبور، میافتم—دعایی که مسیر ایمان ما را بهروشنی ترسیم میکند:
”خداوندا، آرامشی عطا کن تا بپذیرم آنچه را نمیتوانم تغییر دهم،
شهامتی عطا کن تا تغییر دهم آنچه را میتوانم،
و حکمتی عطا کن تا تفاوت این دو را بدانم.“
آنچه امروز نیاز داریم، بیتابی برای تغییر همهچیز نیست؛ بلکه تشخیص پخته و عمیق اینکه چه چیز باید تغییر کند و چه چیز باید حفظ شود. رابطهٔ تغییرناپذیر ما با والدین بهشتی، حقیقتی مطلق است و نمیتوان آن را تغییر داد. باید با آرامش آن را بپذیریم.
اما شیوههای تفکر و نگرشهایی که از فراموشی رابطهمان با والدین بهشتی پدید آمدهاند، دقیقاً همان چیزهایی هستند که باید دگرگون شوند—و این نیازمند شجاعت ماست.
زندگیِ ملازمت واقعی به والدین بهشتی، دور از دسترس نیست. از همینجا آغاز میشود که با همسر و فرزندان خود همانگونه رفتار کنیم که با خدا رفتار میکنیم. شوهر، پدر بهشتی است. زن، مادر بهشتی است. پس همسر خود را که «والدین بهشتیِ ملموس» و نزدیکترین وجود به شماست، عزیز بدارید و فرزندانتان را با احترام و عشق پرورش دهید.
وقتی زن و شوهر یکی میشوند، والدین بهشتی بهطور واقعی در آن خانواده استوار و امن ساکن میشوند. در آن آغوش، فرزندان آرامش حقیقی و سرشار بودن از زندگی را تجربه میکنند. این همان لحظهای است که بهشت در زندگی روزمرهٔ ما فرود میآید—زندگی در پادشاهی بهشتی بر روی زمین.
این حقیقت عمیقاً با سخنان عیسی که هفتهٔ گذشته دربارهاش تأمل کردیم، پیوند دارد: ”هر آنچه بر زمین ببندید، در بهشت بسته خواهد شد؛ و هر آنچه بر زمین بگشایید، در بهشت گشوده خواهد شد.“
این سخنان یادآور میشوند که انتخابهای روزانهٔ ما—بستن یا گشودن—کلیدهای گشایش نظم آسماناند. بدون تمرین عشق، حتی در کوچکترین امور—عشق میان زن و شوهر، عشق به فرزندان، و عشق به همسایگان—نه میتوانیم میوههای عشق راستین را به بار آوریم و نه طعم زندگی در پادشاهی بهشتی بر روی زمین را بچشیم. کسی که نتواند به برادران و خواهران قابلمشاهدهٔ خود خدمت و احترام کند، نمیتواند ادعا کند که والدین بهشتیِ نامرئی را بهطور واقعی ملازمت میکند.
اعضای عزیز، عصری که در آن به هولی مادر هان ملازمت میکنیم، واقعاً عصر طلایی مشیت الهی است. اما واقعیت سنگینی که تجربه میکنیم، زنگ بیدارباش والدین بهشتی نیز هست که ما را به مسیر درست بازمیگرداند. اگر تغییر را نپذیریم و سهم مسئولیت خود را انجام ندهیم، حتی در این عصر طلایی نیز رنج قابلاجتناب نخواهد بود.
بهزودی وارد سال چهاردهم چان ایل گوک میشویم. با آغاز آن سال، باید تمام دردهای گذشته را شفا دهیم. با خوشبختی واقعی میان زن و شوهر، شادی حقیقی با فرزندان، و عشق صادقانه به همسایگان، باید در هر یک از خانوادههایمان زندگی در پادشاهی بهشتی بر روی زمین را بنا کنیم.
این نخستین گام یک خانوادهٔ برکتگرفتهٔ راستین در ملازمت واقعی والدین بهشتی است. وقتی در مسیر درست گام برداریم، جلال والدین بهشتیِ واقعی در زندگی ما ساکن خواهد شد.
از پراگ، برای پیروزی همهٔ اعضایمان دعا میکنم.
اجو.