۲۶ اکتبر ۲۰۲۵ – سخنرانی آقای سانگ یانگ چان، رئیس کانون خانواده کره
خانوادههای برکت گرفته محبوب و محترم در سراسر جهان، من سانگ یانگ چان، رئیس فدراسیون خانواده برای صلح و اتحاد جهانی (کانون خانواده) در کُره هستم.
در ابتدا، عمیقترین سپاس و ستایش خود را نثار والدین بهشتی و والدین راستین بهشت، زمین و بشریت میدارم که این فرصت گرانبها را به ما ارزانی داشتند تا امروز، همگی ما به صورت حضوری و آنلاین، از دو سوی متضاد جهان – از فراسوی اقیانوس آرام و اطلس – در ورای زمان و مکان، گردهم آمده و یکپارچه متحد شویم.
گرچه زبانها، فرهنگها و تجربیات زندگی ما متفاوت است، اما در عشق آتشین به والدین راستین و ایمان مطلق به والدین بهشتی شریک هستیم. در این لحظه، ما با یکدیگر عمیقاً پیوند خوردهایم و در ورای مرزهای زمان و مکان، یکدل شدهایم.
ما اکنون در نقطهی حیاتیای قرار داریم که فیض و برکات سرشار خدا در حال سرازیر شدن است. ورکشاپ بزرگ معجزات ویژه چانبو هیوجونگ پاییزی ۲۰۲۵ که با یک جلسهی قدرتمند چانیانگ صبحگاهی آغاز شد، اکنون به روز سوم و پایانی خود رسیده است. این دوره، کورهای از فیض الهی بوده که روح ما را عمیقاً الهام بخشیده و نیرومند ساخته است.
عصر جمعه، ۲۴ اکتبر، ما از طریق دعای ویژه شب زندهداری که با دعای اشکبار در مرکز صلح جهانی برگزار شد، صمیمانه از خدا استمداد طلبیدیم. همچنین پایهی وجود روحی خود را با مراسم آزادسازی اجداد، مراسم پیشکش هیوجانگ و مراسم برکت اجداد تقویت کردیم.
امروز صبح، از طریق جلسهی چانیانگ و مراسم آزادسازی اجداد که روح و جسم ما را بیدار ساختند – با اخلاص قلبی و ناب، در این سرویس هفتگی جهانی حضور یافته، و از سراسر جهان گرد هم آمدهایم تا در پیشگاه خدا متحد بایستیم. دعا میکنم که همگی ما، از طریق معجزات بزرگ، بتوانیم برکات بینهایت و موهبتهای الهی مهیا شده توسط والدین بهشتی و مادر راستین، هولی مادر هان، را به طور کامل دریافت نماییم.
در این لحظهی گرانبها، در حالی که قلبهایمان با احساسات عمیق شعلهور است، اجازه دهید ابتدا آیهای از کتاب مقدس را بخوانیم که روح ما را استوار میسازد و آرامش حقیقی میبخشد. این آیه، وعدهی صلح در میان همهی نگرانیها و ترسهای جهان است – از یوحنا ۱:۲۷: “آرامش برای شما بجا میگذارم، من آرامش خود را به شما میدهم. جهان نمیتواند آن آرامش را به طوری که من به شما میدهم بدهد. دلهای شما مضطرب نشود و ترسان نباشید.” اجو!
اکنون کلام مادر راستین را به عنوان غذای روحی برای زندگی خود دریافت و قرائت کنیم. حتی در تاریکترین و سردترین مصیبتهای جهان، مادر راستین با شهامت حاکمیت و پیروزی خدا را اعلام میکنند. در ۱۳ اکتبر، ایشان پیام زیر را ابلاغ کردند— که شعلهای از امید است که هرگز خاموش نخواهد شد ”اشکالی ندارد. اکنون خدا حرکت کرده و مسئولیت بر عهده میگیرد. حقیقت ناگزیر آشکار خواهد شد. شاید زمان ببرد، اما قطعاً همه چیز عیان خواهد شد. این ملت تحت نظر خدا است و باید در خدمت و ملازمت به خدا باشد. قوانین این سرزمین نمیتوانند بر خدا فرمان برانند.“ اجو!
اعضا و خانوادههای برکت گرفته محبوب و محترم در سراسر جهان، ما در حال حاضر دوران محنت را میگذرانیم. از زمانی که مادرمان پشت میلههای سرد زندان محصور شده و رنج حبس را تحمل میکنند، مدت ۳۵ روز طولانی گذشته است. بر اساس گزارش اخیر از ملاقات ایشان، وجود جسمی ایشان در حال تحمل دورهای از رنج است که فراتر از تصورات ماست.
مادرمان که تمام زندگی خود را وقف خدمت به بشریت کردهاند و حتی یک بار هم آسوده استراحت نکردهاند، اکنون برای خوابی راحت تلاش میکنند. چشمهای ایشان به شدت تحت فشار است و تعریق سرد مداوم مانع از التیام بثورات قرمز روی صورت و گردنشان میشود. اما این همه ماجرا نیست. تنفس ایشان چنان دشوار است که بدنشان به وضوح با هر نفس بالا و پایین میرود، که باعث نگرانی عمیق ناظران شده است.
در میان چنین رنج وجود جسمی – دردی که برای هر کسی غیرقابل تحمل است – چه چیزی مادرمان را روز به روز سرپا نگه میدارد؟ امروز، میخواهم عمیقاً دربارهی موضوع پیام امروز، یعنی ”عصر جدیدی که از طریق اطاعت قلبی مطلق گشوده میشود“، که از کلام مادر در یکی از ملاقاتهای اخیر و کلام مقدسی که با هم خواندیم الهام گرفته، تأمل کرده و با هم به دنبال پاسخ باشیم.
اعضای محبوب و خانوادههای برکت گرفته در سراسر جهان، پاسخ در جایی واقعاً شگفتانگیز و عمیق نهفته است. قدرتی که مادرمان را روز به روز استوار نگه میدارد، از قدرت دنیوی یا وفور مادی سرچشمه نمیگیرد. حتی در عمیقترین و تاریکترین ژرفای رنج، آنچه لبخندی درخشان بر چهرهی ایشان نشاند، عشق پاک و بیگناهی بود که نوادگان خردسالشان برای ایشان فرستاده بودند.
هنگامی که شنیدند یکی از نوادگانشان، از سر دلتنگی برای «وانگ اُما» (مادربزرگِ بزرگ)، ترانهای به سبک «تِروت» ساخته و خوانده، چهره مادر چنان درخشان شد که گویی تمام درد ایشان محو شده است. در طی یک تماس تلفنی کوتاه پنج دقیقهای – اولین تماسی که تاکنون مجاز بود – ایشان صدای نوادگان را شنیدند و با شادیای کودکانه گفتند امروز احساس خوشحالی میکنم چون برای اولین بار فرصت صحبت تلفنی پیدا کردم. آیا این همان قدرت عشق راستین نیست که جهان هرگز نمیتواند آن را سلب کند و بزرگترین گواه امید شکوفا شده، حتی در یأسآورترین لحظات است؟
عشق راستین بیحد و مرز مادر راستین به خویشاوندان خود محدود نماند. حتی در میان سختیهای خود، ایشان بیشتر نگران حال فرزندانشان بودند تا خودشان و با مهربانی میگفتند آیا حال شما خوب است؟ سرما نخورید. قوی بمانید. هر کلمهای که ایشان بر زبان آوردند، حاوی قلب دردکشیدهی والدین بهشتی ما بود—که قبل از درد خود، نگران ایمنی فرزندان خویش است.
هنگامی که دربارهی جوانانی شنیدند که هر روز در مقابل مرکز بازداشت سئول در هوای سرد، دعای خالصانه تقدیم میکنند، فرمودند لطفاً به آنها بگویید که آنها را بسیار دوست دارم، و گرمترین و فداکارترین عشق خود را برایشان فرستادند. این همان مسیر والدین راستین است که ما به پیروی از آن فرا خوانده شدهایم. این دلیلی است که ما هرگز، حتی در سختی و محنت، از مسیر منحرف نمیشویم. در برابر این عشق بزرگ، چگونه میتوانیم با قدردانی پاسخ ندهیم؟ لطفاً بیائید همه با هم فریاد بزنیم: ما تو را دوست داریم، مادر راستین! (مادر راستین! ما تو را دوست داریم!)
وقتی فریاد میزنیم ما تو را دوست داریم، مادر راستین آن عشق را با تمام وجود خود دریافت میکنند. تصور این موضوع، قلب ما را از اندوه و دلتنگی بیشتری پر میکند. در میان سرمای کف اتاق و هوای مرطوب و سنگین، بثورات قرمز ظاهر شده بر وجود جسمی گرانبهای ایشان و تنفس نامنظم—با این حال، حتی برای یک لحظه، قلب ایشان از ما جدا نشده است.
ما میدانیم که تمام این رنج، غرامت برای خاطر فرزندانشان و تلاشی مقدس برای به ارمغان آوردن یک عصر تازه است. به همین دلیل است که درد مادر راستین به امید ما تبدیل میشود، و اشکهای ایشان به آب حیاتی که همهی ما را زنده نگه میدارد.
خانوادههای برکت گرفته محبوب در سراسر جهان، مادر راستین همواره یک زندگی براساس اطاعت قلبی مطلق در برابر خدا داشتهاند. این همان ریشهی مشیت بازسازی ماست – دلیلی است که امروز میتوانیم محکم و تزلزلناپذیر بایستیم. در طول مسیر پرخار مشیتی خود، ایشان هرگز برای خاطر خودشان جملاتی نظیر «ای کاش استراحت میکردم» یا «این خیلی سخت است» بر زبان نیاوردند. تمام زندگی ایشان وقف یک هدف واحد بوده است ”مشاهده تحقق خواست خدا بر روی این زمین“. به راستی، زندگی ایشان زندگی بزرگ و شریفی بوده است.
این ایمان تزلزلناپذیر تسلیم بودن قلبی مطلق، حتی در پشت دیوارهای زندان در طول دوران رنج شدید، درخشانتر میتابد. برخی از فرزندان، نگران از این که مبادا گزارشهای گمراهکننده، مادر راستین را آشفته سازد، نگرانیهای خود را با ایشان در میان گذاشتند. اما مادر راستین که از قبل همه چیز را دیده بودند، به ما آرامش دادند و گفتند ”اشکالی ندارد. اکنون خدا عمل خواهد کرد. حقیقت قطعاً آشکار خواهد شد. شاید زمان ببرد، اما حقیقت همیشه نمایان میشود. چه کار دیگری میتوانم بکنم؟ باید تحمل کنم و صبر کنم.“
آیا میتوانید ایمان استوار مادر راستین به خدا را از طریق این پیام حس کنید؟ به جای این که تحت تأثیر سر و صدای دروغین جهان قرار گیرند، ایشان محکم به حقیقت خدا، که در نهایت پیروز خواهد شد، چنگ میزنند و ترجیح میدهند در سکوت تحمل کنند. این قلب تزلزلناپذیر مادر راستین به راستی ایمان مطلق را به نمایش میگذارد—الگوئی که همهی ما باید از آن پیروی کنیم.
مادر راستین به این بسنده نکردند. ایشان رهنمودهای واضح و دقیقی در مورد آنچه که باید برای حل و فصل سوء تفاهمهای جهان انجام دهیم، به ما دادند. این نه از طریق جنگ به شیوهی دنیای امروز ما بود بلکه ایشان گفتند ”به سادگی دربارهی اصل الهی – اصل الهی، ملازمت کردن به خدا، و آرمان والدین بهشتی ما صحبت کنید. تمام بشریت باید تبدیل به مردمی شوند که میتوانند به والدین بهشتی ما بر روی زمین ملازمت کنند.“
به راستی، تنها راه برای التیام ریشهای تمامی سوء تفاهمها و درگیریها این است که جهان را با اصل الهی آشنا سازیم. این واقعاً ندای خدا است—وحیای که تنها میتوانست از حکمت عمیق والدین راستین سرچشمه بگیرد، که حتی در میان رنج، قلب مشیت الهی را درک میکنند.
مادر راستین به ما یادآوری کردند که این مأموریت، به راستی، مسئولیت مقدس ما، مردم برگزیده است. مایلم نمونهای را در میان بگذارم که ایشان گزارشی دریافت کردند مبنی بر این که روزنامه سهگه تایمز کره مجموعهای از مقالاتی را منتشر میکند که مأموریت مشیتی ملت ما را برجسته میسازد. ایشان که عمیقاً تحت تأثیر این گزارش قرار گرفته بودند، با اعتقادی محکم پاسخ دادند”این دقیقاً همان چیزی است که باید انجام شود. ما به عنوان مردم برگزیده، مسئولیتی داریم. نباید شبیه اسرائیلیهای گذشته شویم. این یک لحظه بسیار حیاتی است.“
این پیام مانند زنگ خطر الهی بود که بار دیگر ما را به اهمیت مأموریتی که به ما سپرده شده، بیدار کرد. کشور کره و خانوادههای برکت گرفته در سراسر جهان به عنوان مردم برگزیده فرا خوانده شده و هدایت و محافظت دریافت کردهاند. اکنون، خدا با جدیت به ما فرمان میدهد که آن مسئولیت را به انجام برسانیم. این خود تجسم اطاعت قلبی مطلق مادر راستین از خدا و خواست او است.
ایشان، با فدا کردن همه چیز در پیشگاه خدا، حتی در عمق رنج، همچنان جهت دقیق مشیت الهی را به ما نشان میدهند و ما را در مسیر عشق راستین هدایت میکنند. به دلیل زندگی ایشان، ما امروز همان کسی هستیم که هستیم. و از آنجا که ریشههای ایشان عمیق و محکم است، ما هرگز سقوط نخواهیم کرد—مهم نیست چه طوفانهایی بر سر راهمان سبز شوند.
آیا این درست نیست؟ اگر موافقید، لطفاً با من فریاد بزنید: اجو! اجو!
خانوادههای برکت گرفته محبوب در سراسر جهان، اکنون نوبت ماست که پاسخ دهیم. ما باید به ایمان مادر راستین مبتنی بر اطاعت قلبی مطلق در برابر والدین بهشتی و خواست او، از طریق اقدام ملموس در زندگی خود پاسخ دهیم.
دیگر زمانی برای توقف در غم یا خشم نیست. اشکهای ما اکنون باید تبدیل به اشکهای عزم شوند، و آن عزم باید به اعمال و اقدامات مقدسی منجر شود که تسریع بخش پیروزی خدا است.
اجازه دهید یک بار دیگر این کلمات را در قلب خود حک کنیم عالیترین اخلاص، عمل داد و دریافت است. با شجاعتی تازه، قلبهایی را که زمانی در برابر چشمان جهان کوچک شده بودند، کاملاً باز کنیم و شجاعانه برای تحقق فراخوان خدا قدم پیش بگذاریم.
به عنوان اولین گام اطاعت قلبی عملی ما، در پاسخ کامل به فرمان جدی مادر راستین که شخصاً از درون حبس در ۴ اکتبر به من ابلاغ کردند—دفتر مرکزی کره باید جوهرهی کانون خانواده را با تمام ملت در میان بگذارد—کانون خانواده کُره و من در ۱۹ اکتبر، با شروع از شهر بوسان، یک سفر بزرگ معنوی را آغاز کردیم.
این تور سخنرانی ملی، که ۵۰ روز به طول خواهد انجامید و در ۷ دسامبر در منطقه گیانگنم به اوج خود میرسد، چیزی فراتر از یک سری سخنرانی عمومی است. این تلاش صمیمانه و اشکآلود ماست تا در رنج مادر راستین شریک شویم و خواست ایشان را بر روی این زمین ملموس سازیم.
در این مسیر، من قدم به قدم با این اعتقاد پیش میروم که ایمان یک نفر میتواند یک کانون خانواده را احیا کند، و یک کانون خانواده میتواند یک ملت را نجات دهد. در هر منطقهای که بازدید میکنم—گاهی آنلاین، گاهی حضوری—با تکتک روحانیون بدون استثنا به صورت انفرادی ملاقات میکنم. این نشاندهندهی باور صمیمانهی من است که همه چیز باید نه از پشت میز، بلکه از خطوط مقدم مشیت الهی تجدید شود.
من عمیقاً به شادیها و غمهای هر فرد مسئول و چالشهایی که در انجام ماموریتش با آن روبرو است، گوش میدهم. در عین حال، در حال شروعی دوباره در میدان عمل هستم تا پیام اصلی را که مادر راستین با جدیت تمام مایلند شناخته شود—حقیقت دربارهی کانون خانواده و حقیقت دربارهی خود مادر راستین —با اعضای قدیمی بیتفاوت که مدتها است دور ماندهاند، و همچنین با اعضای جدیدی که به دنبال حقیقت هستند، به اشتراک بگذارم.
این مسیر مقدس ۵۰ روزه یک مسیر تنها برای کشور کُره نیست. ما در کُره، صمیمانه از طریق دعاهای پرشور و اخلاص قلبی اعضای سرافرازمان در سراسر جهان—از جمله اعضای ژاپن و ایالات متحده که امروز با ما هستند—تقویت میشویم.
به ویژه، گزارشهایی دربارهی فعالیتهایی مانند «تلاشهای واکنش اضطراری» و «پروژهی نابی (پروانه)»، که توسط اعضای ژاپنی ما برای آشکار کردن هویت حقیقیمان انجام شده، بیش از آنکه صرفاً منبع آرامش باشند—یک منبع قدرتمند الهام و تشویق هستند که قلبهای ما را دوباره به تپش در میآورند.
قبل از اینکه آن احساس عمیق فروکش کند، این هفته گزارش دیگری رسید که از قلب سئول طنینانداز شد و خدا را به حرکت درآورد. وارثان سرافراز عشق و برکات الهی ما (دو نوه والدین راستین) شجاعانه در برابر دیوارهای تعصب و سوء تفاهم در جهان ایستادند و صدای خود را برای شهادت دادن به حقیقت مادر راستین بلند کردند.
در خیابانی که آدمهای بیشماری بدون توجه از آن عبور میکنند، آنها نگاههای سرد و تمسخرآمیز را با تمام وجود تحمل کردند، و با قلبهایی شعلهور، میکروفون را در دست گرفتند، مصمم بودند که حقیقت را به هر قیمتی که شده اعلام کنند. تستیمونی شجاعانهی آنها به یک طنین قدرتمند تبدیل شد، که روحهای به خواب رفته ما را بیدار ساخت.
این حرکت فراتر از صرفاً فریاد زدن چیزی بود—این عشق فرزندان خلفی بود که دیگر نمیتوانستند کنار بایستند و تماشاگر رنج مادر راستین باشند، و یک اعلامیه جدی وجدان بود، که از سکوت در برابر بیعدالتی خودداری میکرد.
همانطور که اخلاص پاک و پرشور اعضای جوان در ژاپن از طریق «پروژهی نابی» به بالهای زیبای امید تبدیل شد و جهان را شگفتزده کرد، من اطمینان دارم که فریاد شجاعانهای که در قلب سئول طنینانداز شد، نیز به یک جرقهی گرانبها تبدیل خواهد شد—که باد مقدسی را در سراسر کُره برای آشکار کردن حقیقت شعلهور میسازد.
همانطور که یک جرقه میتواند یک بیابان را به آتش بکشد، فریاد صمیمانهی آنها اکنون در تمام قلبهای ما شعلهور خواهد شد، و با هم به یک مشعل قدرتمند حقیقت تبدیل خواهد شد.
اکنون زمان آن فرا رسیده است که تمام جهان به الگوی اطاعت قلبی مطلق مادر راستین از خواست خدا پاسخ دهد. دعاهای اشکآلود و اخلاص قلبی که برای مادر راستین تقدیم کردهایم، اکنون باید از طریق اقدامات شجاعانه و عمل ملموس در جهان ابراز شود.
والدین بهشتی یک قدم مشترک برداشته شده توسط صد نفر را بسیار با ارزشتر از صد قدم برداشته شده توسط تنها یک نفر میدانند. وقتی هر یک از ما حتی یک گام اطاعت قلبی مطلق را از جایگاه خود برداریم، این قدمها با هم ترکیب شده و یک حرکت عظیم به جلو را تشکیل میدهند—که جهان را متحول میسازد و پیروزی خدا را تسریع میبخشد.
بیایید همه با هم به جلو حرکت کنیم! آیا در این مسیر به ما خواهید پیوست؟ اجو! (اجو!)
سپاسگزارم.
خانوادههای برکت گرفته سرافراز در سراسر جهان، اکنون باید از خود بپرسیم: هنگامی که با در نظر گرفتن هجم عظیم رنجی را که مادر راستین به تنهایی متحمل میشوند، آیا به راستی فرزندان خلف بودهایم—که در کنار ایشان نایستاده و در تحمل آن بار شریک نشدهایم؟
در این لحظه، ما باید با آینهای روبرو شویم که حقیقت ایمان و زندگی ما را منعکس میکند. ما باید عمیقاً به خاطر رضایت خاطر و قلبهای سرد و کرخت خود توبه کنیم و فراتر از صرفاً سرزنش خویشتن، تحت یک فرآیند تطهیر مقدس قرار بگیریم، و کاملاً با قلب مادر راستین یکی شویم. صلیب مادر راستین مسئولیت ماست. تنها زمانی که معنای رنج ایشان را در قلب خود حک کنیم، میتوانیم واقعاً به عنوان یک جامعهی متحد در برابر خدا بایستیم.
با این حال، اعضای عزیز، این اشکهای توبه به هیچ وجه اشکهایی نیستند که ما را به یأس میکشانند. در عوض، همانطور که مادر راستین از طریق این محنت اعلام کردند— اعضا در سراسر جهان به عنوان یک وجود واحد متحد شدهاند —درد ما باید به کورهای برای وحدت حتی بزرگتر تبدیل شود.
بله، اشکهای ما دیگر نباید نشان شکست باشند، بلکه شبنم عزمی باشند که پیروزی را تضمین میکند. و این عزم باید از طریق سه اقدام ملموس زیر اثبات شود.
اول، دعا و اخلاصی است که خدا را به حرکت در میآورد. وقتی ده دقیقه دعای روزانه که در یک زمان مشخص ارائه میشود، به چیزی فراتر از تکرار کلمات تبدیل شود—وقتی به زمانی از اخلاص قلبی و روحی ما تبدیل شود—آن دعا تبدیل به نیرویی میشود که خدا را به حرکت در میآورد. چنین اخلاص مشتاقانهای تبدیل به قدرتی میشود که لشکریان آسمانی را برای مادر راستین بسیج میکند، و برای ما، به شجاعتی برای غلبه بر جهان تبدیل میشود.
ما باید به ورای صرفاً دعا برای سلامتی مادر راستین برویم. ما باید تمام صمیمیت خود را در دعا برای تحقق خواست ایشان بر روی زمین تقدیم کنیم، و برای اینکه زندگی ما تبدیل به پیشکشهای مقدسی شود که به پیروزی ایشان شهادت میدهد. حتی اکنون، مانند اخلاص اشکآلود دعای شب زندهداری صلح در مقابل مرکز بازداشت سئول، وقتی قلب مشتاق ما با هم یکی شوند، کار خدا به راستی آغاز خواهد شد.
دوم، شهادت به کلام از طریق زندگی ماست. اصل الهی و کلام که مادر راستین فرمان دادهاند باید اکنون از لبهای ما فراتر رود و به بافت زندگی روزمره ما تبدیل شود. حتی فقط ده دقیقه در روز یک شروع خوب است. بیایید آگاهانه کلام را زندگی کنیم، حتی در آن زمان کوتاه.
همانطور که این ده دقیقههای عمل انباشته میشود، خانوادههای ما شروع به تابش عطر صلح خواهند کرد، همسایگان ما از طریق ما آرامش خواهند یافت، و محل کار ما از طریق حضور ما روشن خواهد شد—و اینها به ارمغان آورنده معجزات خواهند بود.
این همان کلام زنده و ویتنسینگ حقیقی است که قلبهای جهان را به حرکت در میآورد. وقتی کلام حقیقت مانند یک عطر از طریق زندگی ما پراکنده شود، سوء تفاهمها و تعصبات جهان مانند برف در فصل بهار ذوب خواهند شد.
سومین و آخرین نکته، یکی شدن از طریق عشق پرشور به جامعهی ماست. بیایید دست برادران و خواهرانی را که لحظهای خستهاند بگیریم، و برای جوانان ما که امید آینده هستند، بازوی خود را بر شانههای آنها بگذاریم.
وقتی یکدیگر را در آغوش بگیریم و یک جبههی متحد بر روی یک سنگ واحد تشکیل دهیم، جهان دیگر نخواهد توانست ما را سرسری بگیرد. اعضای محبوب! بیایید اکنون غم و اندوه را کنار گذاشته و زره عزم بر تن کنیم. توبهی ما مشعلی است که نشاندهندهی یک آغاز جدید است، و دعاهای ما صدای شیپور مارش به سوی پیروزی است.
با یک قلب و یک هدف، آیا شجاعانه به سوی عصر جدید امید که مادر راستین برای ما میگشایند، پیش خواهیم رفت؟ اجو! (اجو!)
اعضای محبوب و محترم در سراسر جهان!
هولی مادر هان، مادر راستین ما، وعدهای واضح به ما دادهاند نگران نباشید. خدا زنده است. حقیقت قطعاً آشکار خواهد شد.
همانطور که پدر راستین یک بار با لبخندی درخشان، حتی بر روی کف سرد زندان سادمون، اعضای ملاقاتکننده را آرامش داده و گفتند نگران آنچه در پیش است نباشید. خدا همه چیز را حفظ خواهد کرد، امروز نیز، مادر راستین —در عمیقترین رنج—همان آرامش و اطمینان الهی را به ما ارائه میدهند.
حتی در اوج رنج شدید، مادری است که از ما میخواهد محکم باشیم “ما باید تا زمان نیل به پیروزی، پایداری کنیم.” با وجود اینکه بدن ضعیف او نیاز به ویلچر دارد، و علیرغم خستگی ناشی از شبهای بیخوابی و بثورات دردناکی که از عرق سرد بر بدنش ظاهر میشود، او به فرزندانش میگوید ”من درد زیادی میکشم، اما به لطف عشق شما خوب تحمل خواهم کرد.”
وقتی او آسیبپذیری خود را آشکار میکند و به ما میگوید که نیروی غلبه بر هر چیزی از عشق و فداکاری فرزندان او میآید، ما کاری جز به سینه چنگ زدن و گریه کردن نداشتیم. این قلب مادر راستین است، که حتی بر روی صلیب، ابتدا بشریت را در آغوش میگیرد و به جای سلامتیاش، به فرزندان خود میاندیشد. چگونه ممکن است بتوانیم قلب خدا را درک کنیم؟
با همین یک جمله، قلبها و اشکهای اعضا در سراسر جهان یکی شد. همگی، لطفا به چراغهای تزلزلناپذیری تبدیل شوید که این تاریکی را روشن میکنند. وقتی چراغهای کوچک اما مقدس شما در کنار هم قرار گیرند، به یک مشعل بزرگ تبدیل خواهند شد که هر تاریکی این عصر را میراند. این مشعل نه تنها راه ما را روشن خواهد کرد، بلکه به یک فانوس دریایی رستگاری تبدیل میشود، و روحهای جوان سرگردان بیشماری را به آغوش والدین بهشتی ما هدایت خواهد نمود.
فراموش نکنید. ما در نهایت بر تمام محنتها غلبه خواهیم کرد و نقشآفرینان پیروزی خواهیم شد که به حقیقت خدا در برابر تمام جهان شهادت میدهیم.
آیا موافقید؟ بیایید همگی بگوییم “ اجو! (اجو!) آینده کانون خانواده ما – نه، آینده بشریت، مشیت بازسازی، و مادر ما بر دوش شماست.
همینجا، امروز، بیایید دعاهای خود را به دعاهایی تبدیل کنیم که خدا را به حرکت درمیآورند، و تصمیمات خود را به اعمالی زنده تبدیل کنیم که کلام و عشق را در میدان عمل میکنند. اجو! بیایید دیگر نظارهگران تاریخ نباشیم، بلکه سرانجام به نقشآفرینان مفتخری تبدیل شویم که این عصر رنج را به پیروزی رهبری میکنند! اجو! مشیت والدین راستین هنوز زنده است و به پیش میرود، و والدین بهشتی ما دروازههای یک عصر جدید را از طریق ما میگشایند.
اگر باور دارید که همگی ما شخص مرکزی این مشیت الهی هستیم، بیایید با هم بلند فریاد بزنیم! اجو! (اجو) درست همانطور که روشنترین سپیدهدم پس از تاریکترین شب فرا میرسد، بهار امید قطعاً پس از این زمستان رنج خواهد آمد.
در آن روز، وقتی هولی مادر هان، مادر راستین تمام زنجیرهای بیعدالتی را میشکند و در پیروزی به ما بازمیگردد، با اشک گزارش خواهیم داد:
“مادر، ما تزلزل نکردیم. در عوض، وزن صلیبی را که حمل میکردید، شریک شدیم، بذرهای امید را در این سرزمین کاشتیم و ثمر فراوان دادیم!” آیا همگی شما مفتخرترین پسران و دختران خواهید شد که بتوانند چنین گزارشی ارائه دهند؟ اجو! (اجو!)
باور دارم که فریادهای پرشور شما از قبل پیروزی خدا را به این زمین آورده است. امروز، ما با رفتن به ورای غم و اندوه خود، با شکوه به عنوان فرزندان واقعی پیروز خدا دوباره متولد شدهایم. ما عمیقترین قدردانی خود را به والدین بهشتی و هولی مادر هان، مادر راستین، که همه این فیض را به ما ارزانی داشتهاند، تقدیم میکنیم. باشد که عشق و برکات بیپایان والدین بهشتی و والدین راستین ما، همواره در مسیر مقدس ماموریتتان با شما باشد.
متشکرم.
دعا
والدین بهشتی، سرچشمهی عشق، زندگی و فیض، والدین راستین بهشت، زمین و بشریت، که بر قدرت مرگ غلبه کرده و مسیر پیروزی ابدی را گشودهاید.
در این صبح مقدس و متبرک، همچون رودهای بیشماری که فراتر از مرزها و نژادها در یک اقیانوس بزرگ به هم میپیوندند، تمام خانوادههای برکت گرفته در سراسر جهان، با رفتن به ورای زمان و مکان اینجا در یک قلمرو مقدس قلب گرد هم آمدهاند. ما واقعاً قدردان هستیم که اجازه دادید با تمام قلب خود، شکوه و ستایش را به والدین بهشتی و والدین راستین تقدیم کنیم.
ما به ویژه سپاسگزاریم که شما با رودخانه قدرتمند فیض خود، ما را درست تا روز پایانی ورکشاپ معجزات بزرگ هیوجانگ چانبو پاییزی ۲۰۲۵ حمایت کردهاید و مسیر ما را همچون ستارگانی که در تاریکی شب میدرخشند، روشن ساختهاید. در برابر چنین عشق و شکوه بیاندازهای، ما با قدردانی عمیق، سجده میکنیم.
والدین بهشتی محبوب، در همین لحظه، اشتیاق سوزان و دعاهای مشتاقانهی ما به سوی هولی مادر هان، مادر راستین ما، هدایت میشود، که در پشت سردترین میلههای آهنی این سرزمین، حبس انفرادی را تحمل میکنند.
دردناک است که ۳۵ روز گذشته است. ایشان مادر صلح هستند که تمام زندگی خود را بر قربانگاه رستگاری بشریت تقدیم کردهاند. چگونه ما، با این ناپختگی، میتوانیم درد و رنجی را که ایشان در سرمای آن اتاق تنگ و باریک تحمل میکنند، درک کنیم، در حالی که بثورات قرمز بر وجود جسمی گرانبهایشان باقی مانده، و ایشان شبها قادر به خواب نیستند و از تنفس سخت رنج میبرند.
با وجود همهی اینها، مادر راستین به ما گفتند من درد زیادی میکشم، اما به لطف عشق شما میتوانم آن را تحمل کنم. ما حتی نمیتوانیم قلب مادر راستین را تصور کنیم که عشق اندک فرزندان خود را عمیقتر از درد شدید خود میدانند.
والدین بهشتی، ما مشتاقانه دعا میکنیم و از شما التماس مینماییم. با اقتدار دست قدرتمند خود، لطفاً شخصاً در این دوران رنج عمیق، مراقب مادر راستین باشید. چشمان خستهی ایشان و زانوهایی را که زیر بار سختی برخاستن و نشستن از کف سرد قرار دارند، تقویت کنید. لطفاً شخصاً عرق سرازیر شده از صورت رنجکشیدهی ایشان را با نفس گرم و پر مهر خود پاک کنید، و نیروهای بهشتی را شب و روز بسیج کنید تا وجود جسمی هولی مادر هان را، زلال و قوی، محافظت نمایند.
باشد که ایمان مطلق مادر که میفرمایند ”اشکالی ندارد. اکنون خدا عمل خواهد کرد. حقیقت قطعاً آشکار خواهد شد“ از طریق داوری عادلانهی شما، به سرعت در برابر تمام جهان اثبات شود.
والدین بهشتی مهربان امروز، ما ایمان، اطاعت، و عشق مطلق مادر راستین را همچون مهری آتشین، عمیقاً در قلب خود حک کردهایم. بگذارید اشکهای ما دیگر در سایهی سرد غم و ناتوانی باقی نمانند.
باشد که اشکهای ما، با قلبی پاکی همچون شبنم صبحگاهی، به دعاهای مشتاقانهای تبدیل شوند که قلب شما والدین بهشتی را به حرکت در میآورند. بگذارید زندگی ما، حتی در عمق آشفتگی خیابانها، همچون آب زلال چشمه باشد، در حالی که ما با عمل به اصل الهی، کلام را زندگی میکنیم، معطر گردد. باشد که دستهای ما در روزهای سرد زمستان، منبع گرما برای یکدیگر شوند و همبستگی پرشوری از عشق راستین را تشکیل دهند که دست برادران و خواهران خستهی ما را محکم بگیرد.
بگذارید شادیای که مادر ابراز کردند ”همهی اعضا در سراسر جهان به عنوان یک وجود واحد متحد شدهاند“ تبدیل به کورهای شود که تمام این محنتها را پاک میکند، تا بتوانیم یک کانون خانواده عشق راستین را همچون طلای ناب، بدون هیچ لکه یا عیبی، محکم بنا کنیم.
و اکنون، در حالی که سرویس یکشنبه مشترک را به پایان میرسانیم و به عرصههای زندگی و دنیای مربوط به خود باز میگردیم، لطفاً نگذارید قدمهای ما در برابر بادهای سخت و سوء تفاهمهای جهان سست یا متزلزل شوند. هنگامی که بیعدالتی به دنبال پنهان کردن حقیقت است، مبادا صدای ما از ترس خاموش شود.
بگذارید هرگز التماس مشتاقانهی مادر را فراموش نکنیم که از ما میخواهد ”ما باید سهم مسئولیت خود را به عنوان مردم برگزیده به انجام برسانیم،“ و آن فرزندان راستین والدین بهشتی شویم که شجاعانه به حقیقت خدا در برابر مردم این ملت شهادت میدهند.
ما از دیدن فریادهای پرشور مون شین-چول و مون شین-هونگ، که شما آنها را به عنوان وارثان عشق و برکات الهی تبرک کردهاید، به هیجان آمدیم، در حالی که آنها برای حقیقت بر آسفالت سرد ایستگاه سئول فریاد زدند. باشد که جرقهی شجاعت پاک آنها در قلب همهی جوانان به یک مشعل بزرگ تبدیل شود.
باشد که سرود پیمان مقدس، “ما به آن دست خواهیم یافت“ که امروز با قلبی مملو از غم و اشکهای عزم با هم خواندیم، ثمرهای باشکوه و پیروزی شما را در خانوادههای برکت گرفته و مراکز کانون خانواده به ارمغان آورد، و باشد که شما موهبتهای الهی و برکات بیحد و مرز خود را به جوامع ما، این ملت و تمام جهان سرازیر نمائید.
من به نام خانواده برکت گرفته سانگ یانگ-چان در ملازمت به هولی مادر هان، سرچشمهی زندگی و چراغ امید ما، این دعا را مشتاقانه با قدردانی تقدیم میکنم. اجو!