چشم انداز بزرگ صلح: اتصال جهان از طریق پل و تونل تنگه برینگ، تونل کره و ژاپن و پروژه بزرگراه بین‌المللی

سان میانگ مون در طول عمرش از طریق پروژه ها و برنامه های مختلف تلاشهای بسیاری برای صلح جهانی و بازسازی بشریت به انجام رسانید. یکی از چشمگیرترین آن پیشنهاد پیوند ملتهای جهان از طریق تونل زیردریائی بین کره و ژاپن و تونل و پل در تنگه برینگ (بین آمریکا و شوروی) عنوان حلقه های مهم در بزرگراه بین المللی صلح به صورت فیزیکی بود.

بزرگراه صلح بین المللی و تونل زیردریائی کره – ژاپن

رورند مون ابتدا در دهمین کنفرانس بین المللی وحدت علم که در ۱۰ نوامبر ۱۹۸۱ در سئول برگزار شد، ساخت بزرگراه بین المللی صلح را به مخاطبان برجسته بین المللی از جمله برندگان جایزه نوبل پیشنهاد داد. بزرگراه بین المللی صلح چشم‌انداز بزرگ او را برای از بین بردن مرزهای ملی، و تمامی دیوارهای موجود میان بشریت و سرانجام پیوند دنیا از طریق یک شبکه بزرگراه جهانی به یکدیگر نشان می‌دهد.

بزرگراه بین‌المللی صلح به عنوان یک بزرگراه هشت خطه بوده، و زمین و فضای دو طرف بزرگراه به عرض یک کیلومتر، به عنوان یک منطقه بیطرف بین‌المللی در ورای مرزهای ملی خواهد بود. همچنین پیشنهاد شد که یک سیستم ورود و خروج بدون ویزا در این منطقه به اجرا در‌آید و فرودگاههای کشورها نیز در نزدیکی بزرگراه در مجاورت شهرهای بزرگ ساخته شوند. به طور خاص، پیشنهاد شد که عبور و مرور وسایل نقلیه حامل تجهیزات نظامی یا نیروهای مسلح در بزرگراه صلح بین‌المللی ممنوع باشد.

پدر مون در آن زمان فرمودند: ”موانع موجود بین ملتها، مذاهب، نژادها و فرهنگها همه ساخته دست بشر هستند و هیچ مرز ملی در جهان وجود ندارد که توسط خدا برنامه ریزی و ایجاد شده باشد.“

در همان کنفرانس در سال ۱۹۸۱، رورند مون همچنین پیشنهاد ساخت یک تونل زیر دریایی بین دو کشور کره و ژاپن را مطرح کرد. او مشاهده کرده بود که وجود یک تونل می‌تواند برای اتحاد دو کشور که در گذشته دشمن یکدیگر بوده‌اند، بطور مؤثری یاری‌رسان خواهد بود، همچنین برای ایجاد دوره جدیدی از رفاه و کامیابی در شمال شرقی آسیا یاری رسان بوده و سرانجام برای اتحاد دو کره جنوبی و شمالی مشکل‌گشا خواهد بود.

بر این اساس، در آوریل ۱۹۸۲ شرکت بین‌المللی بزرگراه در ژاپن بوجود آمد و در مه ۱۹۸۳ “موسسه تحقیقات تونل ژاپن-کره” تحت رهبری آقای یاسوو ساسا، استاد برجسته دانشگاه هوکایدو در ژاپن تاسیس گردید. در ژوئیه همان سال، تحقیقات در مورد مناطق خشکی و مناطق دریایی کاراتسو، ایکی و تسوشیما در استان ساگا در کیوشو ژاپن آغاز شد. و در اکتبر ۱۹۸۶ کار ساخت آزمایشی تونل برای انجام تحقیقات اولیه در ناگویا، شینسی چو، استان ساگا آغاز شد. ژاپن تحقیقات زمینی، اقیانوسی و هوایی را به همراه تحقیقات اپیدمیولوژی محیطی در بخش تونل انجام داد. علاوه بر این، کار حفاری در کاراتسو برای بررسی تونل احتمالی بین کره و ژاپن آغاز شد. در حال حاضر، آنها تا ۵۴۷ متر زیر دریا را حفاری کرده اند. در کره، ”موسسه تحقیقات تونل زیر دریایی کره و ژاپن“ در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و در اکتبر ۱۹۸۸ آنها در منطقه جزیره گاجه یک بررسی زمین شناسی انجام گرفت.

تونل و پل تنگه برینگ

در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۵، رورند مون طی سخنرانی در چهار شهر بزرگ ایالات متحده از جمله واشنگتن دی سی، پیشنهاد ساخت “تونل پادشاه صلح” را اعلام کرد، که آلاسکا در ایالات متحده را با سرزمین اصلی روسیه در آن سوی تنگه برینگ متصل می کند. این پیشنهاد به طور رسمی در مجمع افتتاحیه فدراسیون صلح جهانی که در مرکز لینکلن نیویورک در ۱۲ سپتامبر همان سال برگزار شد، ارائه کردید.

پروژه پل و تونل زیر دریایی تنگه برینگ نه تنها شامل طرح اتصال تنگه برینگ به طول ۸۵ کیلومتر، قاره های آمریکای شمالی و روسیه را برای اولین بار از آخرین عصر یخبندان به هم متصل می کند، بلکه شامل ساخت شبکه راه آهن و بزرگراه مرتبط با زیرساخت های موجود در کانادا، ایالات متحده، روسیه و چین نیز میشود.

پدر مون در سال ۲۰۰۵ فرمودند: ”ما می توانیم یک شبکه حمل و نقل سریع السیر جهانی ایجاد کنیم که در نهایت امکان رانندگی از دماغه امید خوب در آفریقا به سانتیاگو در شیلی و از لندن در انگلستان تا نیویورک در ایالات متحده را ممکن می‌سازد. با فروریختن دیوارهای نژادی، مذهبی، فرهنگی و ملی، ما صلح جهانی را به عنوان رویای دیرینه خدا در این دنیا، برقرار خواهیم کرد.“

در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸، رورند مون بنیاد غیرانتفاعی تونل صلح جهانی را تحت وزارت زمین، حمل و نقل و امور دریایی در کره ثبت کرد. این بنیاد افراد برجسته از تمامی بخشها را گرد هم آورده در حین انجام امور مختلف، فعالیت هایی از جمله تحقیقات دانشگاهی و روابط عمومی، ”تالار گفتگوی صلح تنگه برینگ و تونل کره و ژاپن“ را برای تحقق پروژه تونل کره و ژاپن و تنگه برینگ راه اندازی کرده است.

دولت روسیه نیز به ایده تونل تنگه برینگ علاقه نشان داده و چندین کنفرانس سطح بالا برای بحث در مورد امکان اجرای این پروژه برگزار کرده است، که آخرین آنها در یاکوتسک، جمهوری ساخا، در سال ۲۰۱۱ بود. پیشنهاد تونل همچنین در نمایشگاه بین المللی شانگهای ۲۰۰۹ مورد استقبال قرار گرفت.

رورند مون همیشه فعالانه درگیر پیشنهاد تنگه برینگ بود. او در آنکوریج، آلاسکا، با جورج کومال ریاست یک موسسه تحقیقاتی خصوصی در ایالات متحده ملاقات کرد و مذاکراتی پیرامون این امر با شورای مطالعات نیروهای مولد روسیه (SOPS) انجام شده داد.

رورند مون در هر فرصتی بر اهمیت این پیشنهادات بزرگراه و تونل تأکید کرد. در نوامبر ۲۰۱۰، وی مجدداً این پیشنهاد را در گردهمائی در ایالات متحده در واشنگتن دی سی، نیویورک و لاس وگاس معرفی کرد. وی گفت: ”پروژه در حال ساخت تونلهای زیر دریایی بین کره و ژاپن و در تنگه برینگ، که آن را به همه جهان اعلام کرده ام، به ایجاد آن فرهنگ صلح کمک می‌کند، که توسط رهبران مذهبی در مقیاس جهانی عنوان شده، و در راستای ملازمت به خدای آزاد شده ما تکمیل می شود.“

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *